Voorbeschouwing // Kampioen Quick Boys komt verjaardag opluisteren

Bij het vorige bezoek van Kwie Boois, de koosnaam van de club in eigen kringen, begin september vorig jaar schreven we onderstaande als inleiding bij de voorbeschouwing:

Als je naar het palmares van Quick Boys kijkt, komende zaterdag te gast op het sportpark Panhuis, is dat ronduit indrukwekkend te noemen. Maar de laatste hoofdprijs op het hoogste amateurniveau dateert alweer van ruim twee decennia geleden. Sinds de terugkeer op dat platform in 2019 zijn de Katwijkers langzamerhand weer aan het bouwen aan een team dat die erelijst een boost kan geven.

Dat zorgvuldig, en met uitgekiend technisch beleid, opgebouwde streven bezorgde de 105 jaar oude club in het vorige seizoen een nieuw hoogtepunt op die al indrukwekkende erelijst. Want begin november vorig jaar werd de koppositie in de Tweede Divisie gepakt, die op een klein dipje, eind januari en begin februari dit jaar na, daarna werd teruggepakt en niet meer werd afgestaan. Hierdoor mocht Quick Boys zich voor de 22^ste keer afdelingskampioen noemen en zich ook voor de derde keer kronen tot de allerbeste amateurclub van Nederland.

Voetbalbolwerk Katwijk

Met de promotie van Quick Boys in 2019, dat zich d.m.v. een periodetitel in de Derde Divisie en daarna via de nacompetitie over de ruggen van O.S.S. ’20 en VVSB een weg omhoog baande naar de Tweede Divisie, mag de gemeente Katwijk zich zonder enige twijfel het amateurvoetbalbolwerk van Nederland noemen.
Waar Bunschoten-Spakenburg, Groesbeek enkele jaren geleden, en in een nog wat verder verleden onze eigen woonplaats Veenendaal zich nog enigszins konden meten, met ook twee voetbalclubs op de hoogste sport van de voetballadder, maakten onze aankomende gasten met die promotie er zelfs een trio van.
Want naast v.v. Katwijk is ook Rijnsburgse Boys afkomstig uit deze gemeente. Sinds 2006 is het dorp Rijnsburg ingelijfd bij Katwijk en staat het inwoneraantal op totaal ca. 67.000. Een beetje hetzelfde als Veenendaal, maar dus wel met drie tweededivisionisten, en daar kan geen enkele andere gemeente in Nederland aan tippen.

Quick Boys is weer thuis

De Katwijkse Voetbal Vereniging Quick Boys, zoals de naam officieel luidt, vierde op 1 februari dit jaar haar 105^de verjaardag en heeft dus een dik geschiedenisboek vol verhalen. Natuurlijk beslaat een deel daarvan uit vertellingen voor louter de insiders, maar een veel groter part zal bestaan uit de successen die het vlaggenschip van de ruime eeuweling boekte. En dat is geen gering lijstje in de toch al rijke historie van de club.
Want sinds 1941 werden op het hoogste (zaterdag)niveau maar liefst eenentwintig afdelingskampioenschappen in de wacht gesleept. Gevolgd door twaalf landskampioenschappen bij de zaterdagamateurs en twee algehele landstitels.
Het laatste trio grote prijzen, met als absolute bekroning het landskampioenschap, werd in 2004 ten koste van DOVO en SC Genemuiden, en daarna zondagkampioen HSC ’21 bijgeschreven. ‘Kwie Boois’, zoals als de club liefkozend in eigen gelederen ook wel wordt genoemd, speelde daarna zeker nog wel een rol van betekenis, maar hoofdprijzen zaten er niet meer in.
En zeker niet toen het er op aan kwam, met de invoering van de Topklasse in 2010, liep de opgebouwde roem en reputatie toch wel een flinke kras op. Een twaalfde positie was dik onvoldoende voor promotie.
Sindsdien is het zuchten, smachten en afzien geweest, zoals de voorzitter van de vereniging en de preses van de supportersclub in een eerdere editie van de presentatiegids al eens lieten optekenen. Negen lange jaren duurde het hopen en verlangen van de ruim 3000 leden, en het veelvoud aan sympathisanten van de club, voordat er weer uitbundig gejuicht kon en mocht worden.
Op 8 juni 2019 gingen alle emoties los op het schitterende sportpark Nieuw Zuid toen Dennis Kaars in minuut 106 de bevrijdende treffer scoorde tegen VVSB, waardoor zijn ploeg promoveerde naar, en de buren uit Noordwijkerhout het loodje legde in, de Tweede Divisie.
Met voornoemde erelijst en alle al vergaarde roem voelde dat ongetwijfeld weer als thuiskomen voor de ‘blauwwitte narren’ – een andere bijnaam – uit Katwijk en was dat tevens alvast een schitterend cadeau van en voor de gehele vereniging vanwege het eeuwfeest in 2020.

Ilias Latif zag geen kans om doelman Lars Jansen te passeren.

Van Assink naar Grünholz

Dat succes straalde natuurlijk ook af op trainer Erik Assink, want hij was het die de rust in de tent bewaarde toen er wat dipjes en haperingen gedurende het seizoen ontstonden, in zijn eerste en tevens laatste seizoen op Nieuw Zuid. Hij was de juiste man op de juiste tijd en plaats zo concludeerden de beleidsbepalers bij Quick Boys achteraf.
Gezondheid en privé beslommeringen stonden een langer verblijf van de voormalig coach van G.V.V.V. (2010 t/m 2015) in de weg, maar desondanks genoot de inwoner van Almere met volle teugen van zijn instant en eenmalig succes bij een van de grootste en bekendste amateurclubs van Nederland. Assink (67) ging daarna bij Veensche Boys aan de slag, alwaar hij twee seizoenen geleden zijn afscheid aankondigde en nu dus aan het genieten is van zijn voetbalpensioen. Assink doet dat nu regelmatig als toeschouwer langs de lijn zoals onlangs bij Quick Boys – Spakenburg en RKAV Volendam – G.V.V.V.

Maar al snel nadat het vertrek van Assink bekend werd vond Quick Boys in de persoon van Edwin Grünholz een opvolger. De voormalig zaalvoetbalinternational en profspeler bij ADO, Roda JC en RBC had als trainer al de nodige ervaring opgedaan bij Haaglandia, GDA, ADO (O19) en de laatste vier jaar bij Westlandia, die hij van de Hoofdklasse naar de Derde Divisie bracht.
Hoewel de geboren Hagenaar een liefhebber is van fris en aanvallend voetbal, was het begrijpelijk dat het niet de eerste prioriteit was om dat bij het keurkorps er in te slijpen. Het zou een mooie bijkomstigheid zijn als dat wel zou lukken, maar de belangrijkste doelstelling van de clubleiding was bij de terugkeer in het voetbalwalhalla: Handhaven!!
Dit lukte de debuterende trainer in zijn eerste seizoen krap aan, Quick Boys eindigde precies boven de gevaarlijke streep in het door Covid ‘19 na 24 duels onderbroken seizoen.
Daarna zou er doorgebouwd moeten worden naar meer en beter.

Verder bouwen 

Het voorgenomen verder bouwen werd opnieuw wreed verstoord door het vermaledijde virus, maar de start in ’20-‘21was niettemin veelbelovend, want uit zes gespeelde duels werden 12 punten in de tas gestoken en daarmee bevond Quick Boys zich op de vierde stek.
De Grünholz brigade leek dat in zijn eerste volledige seizoen prima door te trekken, want half april 2022 bevond Quick Boys zich op de vijfde stek in een groepje van vijf subtoppers achter de ongenaakbare plaatsgenoot vv Katwijk, en was de runner up positie zeker bereikbaar.
Maar helaas volgde er een enorme terugval in de sportieve prestaties, want van de laatste negen duels werd er slechts één gewonnen en daarom duikelden de Kattukkers naar eindpositie twaalf in het seizoen dat G.V.V.V. een stapje terug moest doen.
Dat paard mocht en zou de Nieuw Zuid bewoners geen tweede keer slaan zo was de intentie waarmee in het seizoen ’22-’23 werd begonnen. Dat gebeurde tot groot genoegen van de grote en fanatieke aanhang ook niet. Men reikte in het begin van de competitie zelfs nog tot de top van de ranglijst, maar dat kon niet worden gestabiliseerd en daardoor eindigde Quick Boys uiteindelijk op plaats zes. Daarmee was wel een begin gemaakt om van daaruit door te bouwen naar de topploeg die Quick Boys in het verleden was.

Vooruitgesnelde roem bevestigd 

Al vroeg in dat seizoen werd door de TC besloten dat het voor Grünholz zijn laatste kunstje was in Katwijk, dus werd het een aangekondigd tweezijdig respectvol afscheid.
Ruim een week later na die aankondiging maakte diezelfde TC bekend dat Thomas Duivenvoorden (39) de opvolger van Grünholz zou worden voor de komende twee seizoenen. Ondanks zijn relatief jonge leeftijd is de inwoner van Voorhout al twintig jaar actief als oefenmeester, en wij als Veense blauwen kennen hem natuurlijk van zijn vorige club FC Rijnvogels, dat toen zeer knap debuteerde in de Derde Divisie met een vierde plek. Dat was te danken aan het kampioenschap in de Hoofdklasse dat ook onder leiding van Duivenvoorden werd behaald. Tevens weten we dat die oefenmeester met ‘zijn’ FC Rijnvogels in de voorlaatste competitiewedstrijd G.V.V.V. de laatste kans ontnam om nog een (heel kleine) kans te maken op het kampioenschap, door in Veenendaal met 1-2 te winnen, waardoor ACV verzekerd was van de titel en promoveerde. En G.V.V.V. later dus alsnog via het winnen van de play-offs die promotie bewerkstelligde.

De nieuwe leidsman van Quick Boys maakte zijn vooruitgesnelde roem meer dan waar.
Want in zijn debuutseizoen laveerde zijn ploeg bijna continue tussen de plaatsen twee en vier om uiteindelijk de ‘bronzen medaille’ om gehangen te krijgen, en ook nog een periodetitel te veroveren. Maar voor de fans nog veel belangrijker, Quick Boys werd ‘kampioen’ van Katwijk, want ze lieten aartsrivaal en regerend kampioen v.v. Katwijk achter zich en ook Rijnsburgse Boys.
De kroon op al het harde werk zette Duivenvoorden en z’n team dus vorig seizoen door zich het allerbeste jongetje van de klas te tonen zoals we al in de inleiding hebben gememoreerd.

Veel eer, prijs en promotie voor coach

Maar dat was nog niet alles, want in een aantal zeer sfeervolle KNVB bekerduels op sportpark Nieuw Zuid, werden in jaargang ’23-’24 NAC Breda (1-0) en De Graafschap (2-0) het slachtoffer van de dadendrang van de blauw-wit gestreepte formatie.
In de 1/8 finales moest een bezoek gebracht worden aan AZ. Het werd een thriller van jewelste daar in het AFAS stadion. Met een uiteindelijke 3-3 stand na 120 minuten spelen kwam het aan op pingels. En daarin was AZ uiteindelijk met 4-2 de baas.
Dat die uitmuntende prestaties geen toeval of eendagsvliegen waren bewees de Duivenvoorden brigade afgelopen seizoen opnieuw. Toen vonden achtereenvolgens Almere City FC (3-0), Fortuna Sittard (3-1) en SC Heerenveen (3-2 n.v.) hun Waterloo op sportpark Nieuw Zuid en werd daardoor de kwart finale bereikt. En toeval of niet, wederom werd als tegenstander AZ geloot. Daarin lieten de Alkmaarders in eigen huis zich dit keer niet meer bijna de kaas van het brood eten. Met een 3-1 overwinning deden ze wat van hen verwacht werd, maar kon Quick Boys ook met opgeheven hoofd terugkeren naar Katwijk.
Maar ondanks die uitschakelingen in Alkmaar had Quick Boys een onvergetelijke indruk achter gelaten bij die deelname aan de ‘grote beker’, bij voetballend Nederland en zichzelf duidelijk weer eens op de kaart gezet.

Voor de derde maal op rij zo’n bekersprookje neerzetten was onze opponent niet gegund. Want onlangs werd in eigen huis in de eerste ronde met 1-2 verloren van kersvers eredivisionist FC Volendam. Door twee snelle treffers van de Oranjehemden moest Quick Boys in de achtervolging, dat deden ze met veel verve, maar helaas zonder succes. Volendam mocht haar handjes dichtknijpen dat het doorging naar de volgende ronde, zo was veelal het geluid in de media na afloop van het KNVB Beker duel.

Dit alles bij elkaar opgeteld leverde Thomas Duivenvoorden de eervolle titel op van beste trainer/coach van de regio West II, en zoals bekend de overgang als kroonprins trainer naar De Graafschap. Want de zeer talentvolle coach had ook nooit onder stoelen of banken gestoken dat zijn verdere dromen en ambities in het betaalde voetbal lagen. Kort geleden werd zijn naam in de media nog in verband gebracht met de nu kwakkelende grootmacht Ajax.
Gelukkig voor alle Veense blauwen kon Duivenvoorden die bekervlam niet ontsteken bij de spelers van zijn nieuwe werkgever De Graafschap. Want G.V.V.V. trad een heel klein beetje in de voetsporen van opponent Quick Boys, door de Superboeren geheel verdiend met een 4-2 nederlaag terug te sturen naar Doetinchem.

Aanvoerder Luka Prljic hield door een paar blocks de nul voor zijn ploeg. Sergio Tremour, nu uitkomend voor Noordwijk, ondervond dat aan den lijve.

Tol van de roem 

De prijs die je moet betalen om beroemd te zijn (allerlei nadelen die je erbij moet nemen). Dat is kort gezegd de betekenis van deze tussenkop en dat overkwam Quick Boys na het succesvolle seizoen ’24-’25. Allereerst moest er natuurlijk een nieuwe leidsman worden gevonden als opvolger van de succesvolle Duivenvoorden. Toeval of niet, werd die gevonden in de persoon van Adrie Poldervaart, die als laatste hoofdverantwoordelijke was bij De Graafschap in ’22-‘23. Lichamelijk ongemak zorgde ervoor dat hij zijn job daar niet voort kon zetten. Maar eenmaal weer beter verklaard kroop het bloed waar het niet gaan kon en ging Poldervaart aan de slag als assistent van Danny Buijs bij Fortuna Sittard, met wie hij al eerder in dezelfde rol had samengewerkt bij FC Groningen. Nog weer daarvoor was hij hoofdcoach bij Excelsior Rotterdam, en leidde hij Barendrecht in 2016 naar de Tweede Divisie.
Deze keer dus geen ‘jonge hond’, maar een zeer ervaren rot in het coach vak. Poldervaart moest samen met de technische commissie van de club wel gelijk op zoek naar nieuwe spelers, want door het succes werd de kampioensselectie aardig afgeroomd.

Spelers die dragend zijn en/of beschikken buitengewone kwaliteiten staan dan extra in de schijnwerpers van de scouts die het betaalde voetbal dienen of van concurrenten in deze Divisie. Zo verloor Quick Boys Patrick Brouwer, Nigel Ogidi Nwankwo en Milan Zonneveld aan het gepromoveerde Telstar, Neville Ogidi Nwankwo aan FC Utrecht – die wordt verhuurd aan Telstar -en Jason Meerstadt die met coach Duivenvoorden meeging naar De Graafschap. Ravalino Junte verkaste naar Spakenburg. Ook zag Quick Boys een paar oudgedienden die de voetbalschoenen in de wilgen hingen, zoals Chima Bosman, Jan-Willem Kamp en Ivailo Staal en doelman Paul van der Helm die bij ’s-Gravenzande SV aan de slag ging.
Kortom een tiental flinke aderlatingen in de hoofdmacht van de Kattukers, die moesten worden opgevuld.

Nieuwe bloed

We kunnen nu al wel stellen dat die opdracht aan de technische mensen van de club meer dan goed is gelukt. Want de nieuwkomers Ronny Boakye (ADO Den Haag), Rano Burger (Kon. HFC), David Garden (FC Eindhoven), Tom Noordhoff (Spakenburg), Riley Reemnet en Arantis Roep (beide Noordwijk), Joël van Kaam (ACV), Sem Kroon (ADO ’20) en Tren Drexhage (Barendrecht) hebben zich in de afgelopen 12 duels al gemanifesteerd als basisspelers en/of waardevolle invallers.
Samen met de wel trouw gebleven kampioenen van vorig seizoen doen deze nieuwelingen het onder de nieuwe leidsman Poldervaart voorlopig uitstekend. Want er werd slechts eenmaal verloren, tegen 7x winst en 4x gelijk. Daardoor blijft Quick Boys in de race om haar titel te verdedigen, ondanks het strafpunt wat vorige week werd opgelegd n.a.v. een opstootje aan het begin van dit seizoen in de uitwedstrijd bij Barendrecht. Waartegen de club overigens nog hoger beroep heeft aangetekend. Dus wellicht dat ze het afgetrokken punt in de nabije toekomst alsnog mogen bijschrijven.
Kortom de blauwwit gestreepte formatie uit het vissersdorp voldoet tot nu toe aan de hooggespannen verwachtingen van de grote en fanatieke supportersschare en is een van de gedoodverfde titelkandidaten. Dat is voor zowel vriend als vijand duidelijk.

Statistiek

Het is maar goed dat de competitieplanner van de KNVB in deze fase van de competitie eerst de thuiswedstrijd tegen Quick Boys heeft gepland, want was het andersom geweest dan was statistisch gezien de kans op het veroveren van punten bijna nihil. Want op sportpark Nieuw Zuid speelde G.V.V.V. vanaf seizoen ’63-’64 (2^de klasse) tot en met jaargang ’23-’24 (tweede divisie) tot nu toe 15 duels. Daarvan ging 12x de winst naar de gastheren en in de overige drie werden de punten gedeeld. Kortom G.V.V.V. won nog nooit op sportpark Nieuw Zuid, zelfs niet in de vier oefenpotjes die daar werden gespeeld.
Op de eigen vertrouwde bodem van het sportpark Panhuis zien de behaalde resultaten er een stuk evenwichtiger uit. Daarin stonden de beide kemphanen van aankomende zaterdag in totaal 13x tegenover elkaar (in de beide Covid 19 seizoenen gingen de duels in Veenendaal niet door), met 5x winst voor de thuisploeg, en 5x voor Quick Boys. Drie ontmoetingen eindigden dus onbeslist.

Deze alinea’s waren te lezen in de voorbeschouwing op de laatste ontmoeting tussen G.V.V.V. en Quick Boys die dateert van 7 september 2024.
Maar die statistiek draaide vorig seizoen in de twee onderlinge wedstrijden (een beetje) om.
Het meest in het oog springend, en historisch voor G.V.V.V., was de 0-2 winst op 1 februari jl. Het was de allereerste keer dat onze ploeg op sportpark Nieuw Zuid een wedstrijd won. En die winst zorgde er mede voor het ene dipje, wat hierboven al is beschreven, toen de koploper die plek eventjes moest afstaan.
Het was een zogenoemde zwaarbevochten overwinning met een uitblinkende doelman Elber Evora. Waarbij G.V.V.V. ook het geluk aan haar zijde had doordat Quick Boys tweemaal het aluminium raakte, en Justin Spies niet werd teruggefloten vanwege een (vermeende) duwfout bij zijn openingstreffer. Maar op de hele fraaie lob van Ilias Latif zeven minuten voor tijd viel niets aan te merken.

Daarmee was de hatelijke nul van geen overwinningen in Katwijk eindelijk weggepoetst en nam G.V.V.V. sportieve revanche voor de met 0-1 verloren thuiswedstrijd.
Want op die bewuste 7^de september speelde de ploeg van Gery Vink, voetballend gezien, een van haar beste wedstrijden van dat seizoen. Een dozijn kansen werden er gecreëerd, maar geen enkele daarvan verdween tussen de palen door fantastisch keeperswerk van Lars Jansen, geblokte schoten, of een niet scherp afgesteld vizier van de blauwe aanvallers.
“Een gestolen overwinning”, domineerden de koppen boven de verslagen van die ontmoeting in diverse media, dat ook grif werd toegegeven door toenmalig coach Thomas Duivenvoorden en de Kwie Boois fans die het duel live zagen.

Toeval

Maar dit was het verleden, terug naar het nu. Met deze komende wedstrijd doet zich het toevallige feit voor dat juist op de verjaardag van G.V.V.V. Quick Boys op bezoek komt.
Want toen de blauwhemden bovengenoemde historische overwinning boekten op 1 februari jl. bestond namelijk Quick Boys exact 105 jaar en verstierde G.V.V.V. met de winst dat verjaardagsfeestje.
Dit geconstateerd hebbende, realiseren we ons ook dat er weinig tot geen Kattukers zullen zijn die ook maar enigszins met die revanche gedachten naar het sportpark Panhuis komen. Nee, het was simpelweg een van de in totaal vijf geleden nederlagen, en die horen er, in een voor de rest buitengewoon fraai verlopen seizoen, gewoon bij en is allang weer vergeten.
Nu gaat erom, om de titel te prolongeren en daarbij is het winnen van punten prioriteit nummer één, verjaardagsfeestje wel of niet, doet er niet toe.

Wie vloert wie? Spies Priljic, of andersom.

Strijden voor de kers op de verjaardagstaart

Dus cadeautjes in de vorm van punten hoeft de hoofdmacht G.V.V.V. niet te verwachten van Quick Boys. Zij zullen daar zelf voor moeten strijden om het feestje, dat door immer vlijtige activiteitencommissie weer groots is opgezet, extra op te luisteren met wedstrijdpunten.
Het zou wel sowieso al een mooie kers op de verjaardagstaart zijn als er in ieder geval niet zou worden verloren van de Kattukers, wat de laatste tweemaal dus wel geschiedde, want ook in ’23-’24 werd het 0-1.
Doordat in de twee corona jaargangen de wedstrijden in Veenendaal beide niet doorgingen staan er pas drie onderlinge wedstrijden in de annalen op Tweede Divisie niveau. De allereerste in ’21-’22 eindigde in 1-1. En we denken dat veel supporters van de gastheren voor zo’n uitslag vooraf gezien hun handtekening willen zetten, want je speelt tenslotte tegen de regerend kampioen die pas één nederlaag hoefde te slikken (2-1 uit bij RKAV Volendam), en naast de veroverde 24 punten ook een likkebaardend doelsaldo hebben van 29-12.

Die enige nederlaag is wellicht op voorhand een klein lichtpuntje om naar uit te kijken, Quick Boys presteert namelijk buitenhuis ietwat minder dan op het eigen vertrouwde Nieuw Zuid, waar pas twee verliespunten hoefden te worden geïncasseerd, tegen negen op vreemde bodem.
Maar dat G.V.V.V. daarvoor het achterste van haar tong zal moeten laten zien is een open deur intrappen, want Quick Boys is een topploeg en zal er ook alles aan gaan doen om haar opgebouwde reputatie en status te continueren.

Met al deze info mag u als lezer zelf gokje wagen om een voorspelling te doen over de uitslag, uw schrijver laat een poging daartoe maar achterwege want het oude vertrouwde ‘riedeltje’ met als titel: “Resultaten uit het verleden …………..”, doet uiteraard ook hier weer opgeld.
Maar wat de uitslag ook moge worden het verjaardagsfeest wordt na afloop volop gevierd met allerlei festiviteiten die de activiteitencommissie heeft voorbereid.

G.V.V.V. – Quick Boys begint komende zaterdagmiddag om 14.30 uur op het sportpark Panhuis, en zal onder leiding staan van Dhr. P.T. van Veelen uit Hardinxveld. Hij zal langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. A. Habib en Dhr. G. van Mun. Vierde official is Mevr. L.J. van der Helm.

Tekst: GVVV.nl/Bas van Capelleveen
Fotografie: © Stefan Koops