Met zijn invalbeurt in de bekerwedstrijd tegen PSV is voor Danny de Leeuw het plaatje compleet. De aanvallende middenvelder genoot van de wedstrijd en zijn speelminuten in het Philips Stadion. ‘Nu heb ik hem uit en thuis gehad.’
Zes jaar na de ontmoeting tussen beide ploegen in Veenendaal, was de ontmoeting dinsdagavond in Eindhoven. Enige naam die zowel toen als nu op het wedstrijdformulier verscheen, was die van Danny de Leeuw. De 36-jarige middenvelder kwam in de tweede helft binnen de lijnen en kon wederom rekenen op complimenten voor zijn vertoonde spel. “Het ging wel lekker. De eerste twee acties lukte gelijk en dan zit je er direct lekker in. Natuurlijk wil je graag spelen in deze wedstrijden en is het jammer dat je niet start. Daarom wilde ik nog alles geven in het halfuur dat ik mocht invallen.”
“Het tempo was wel hoger dan ik in de competitie gewend ben. Hoe zij het rond de zestienmeter uitspelen, gaat het wel snel. Maar als je dat goed dichthoudt, valt het nog wel mee. Natuurlijk hadden zij wel veel kansen. Je moet zelf proberen om balbezit te houden. Dan kun je eronderuit komen en lekker spelen. We hadden ook nog best wel een paar kansen op de 2-1 en 3-1. Dan doen we onszelf tekort dat je die niet maakt.”
‘Daar hoopte ik op, dan kan het nog leuk worden’
De Leeuw was blij dat hij met zijn ploeg erin was geslaagd er een wedstrijd van te maken. “3-0 viel nog mee. De eerste twee treffers gingen heel snel en dan ben je bang met een hoge tussenstand in te moeten vallen. Dat viel mee. Ik hoopte toen nog op een doelpunt, zodra ik inviel. Dat kan het nog leuk worden.”
“Of dit duel een afscheidscadeau voor mij is? Nee, daar ben ik niet mee bezig. Ik voetbal omdat ik het leuk vind, ik wil lekker spelen. Op mijn leeftijd weet je dat je deze wedstrijden niet veel meer zal meemaken, dus ik heb het wel in mijn achterhoofd. Je weet het nooit met voetbal, hè?”
