2
3
G.V.V.V. heeft zichzelf niet weten te belonen op bezoek bij SV Spakenburg. De ploeg van trainer Gery Vink kreeg de complimenten voor het vertoonde spel, zonder twijfel het best vertoonde in 2026, maar bleef aan het einde van de rit met lege handen achter: 3-2.
Met Wimilio Vink wegens een blessure nog buiten de selectie, had vader/trainer Gery Vink zaterdagmiddag ook niet de beschikking over Mitch Willems. De centrale verdediger was vorige week uitgevallen met klachten en deze week onvoldoende hersteld om opnieuw in de basis te starten. Beide spelers stonden wel op het wedstrijdformulier om in noodgevallen nog te kunnen invallen, maar dat was na ruim negentig minuten spelen niet nodig.
Koen Hillen begon daarom centraal in de verdediging, Justin Spies was naar het middenveld gehaald en daarom begon Krijn Meeuwsen als vleugelaanvaller op de reguliere positie van Spies.
Initiatief
Het lukte ook clubtopscorer Arwin van Soest (10 treffers) niet zijn totaal op te krikken.
Het initiatief in de openingsfase lag bij G.V.V.V., zonder daarbij tot uitgespeelde kansen te komen. Maar bij een zo’n poging daartoe van de in het zwart geklede blauwe Veenendalers counterden de gastheren pijlsnel met een lange bal naar voren waar Van Mil zijn maatje Des Kunst vond. Die rondde op zijn beurt bekwaam af waar doelman Van Kouwen alleen maar met bewondering naar kon kijken, want hij was volstrekt kansloos op de poeier. En dus stond SV Spakenburg al snel op voorsprong: 1-0.
Niet van de wijs
Gelukkig bracht die tegenslag de Veenendalers amper van de wijs en bleef het betere spel in handen van de ploeg van coach Vink. Acht minuten na de openingstreffer leek de gelijkmaker al te vallen toen Meeuwsen en Spies een vlotte een-twee combinatie aangingen. Daarbij kwam Spies op de rand van ‘the box’ in balbezit en stuurde het speeltuig met veel precisie richting de bovenhoek. Diverse Veense fans op de tribune veerden al op om te juichen, maar hadden buiten de waard, genaamd Joey Houweling, gerekend. Want met een geweldige zweefduik voorkwam de goalie een zeker lijkend doelpunt.
Twee minuten later moest zijn evenknie aan de overkant Van Kouwen eveneens zijn kunnen tonen, en dat zelfs tweemaal achtereen. Eerst hield hij Van Mil van scoren af en uit de rebound die daarop volgde voorkwam de Veense sluitpost een tweede treffer van Kunst. Daaruit volgde direct een knappe solo van nieuwkomer Menelik die uiteindelijk geblokt werd.
Deksel op de neus
Meerdere kansrijke pogingen daarna troffen stuk voor stuk geen doel en een scrimmage in de slotfase van het eerste bedrijf voor Spakenburgse doelmond bracht de bezoekers, na letterlijk drie keer schieten voor een kwartje, ook nu niet naast de thuisploeg.
Een herhaling van zetten volgde snel na die scrimmage. Want opnieuw werd een snelle uitbraak fataal. Een voorzet belandde bij de twee paal bij Floris van der Linden die tegen het lichaam van Dumay aan kopte. Die was daardoor even zijn oriëntatie kwijt en had geen idee waar zich het speeltuig bevond. De bij Spakenburg vertrekkende spits had dat wel en schoot van dichtbij uit een moeilijke hoek toch raak. Wellicht tot zijn eigen verwondering kroonde hij zich tot geluksvogel en vergrootte de marge voor zijn ploeg naar twee. Dat had in de toegevoegde tijd nog erger kunnen worden toen Van Kouwen zich bijna verslikte in de opstomende Van Mil, maar dat leed bleef de gasten bespaard.
Bovenliggende partij
Je hebt er achteraf gezien helemaal niets aan, maar de cornerverhouding in de eerste helft was ongeveer 3-9 en dat gaf precies het spelbeeld weer. Daarom was er ondanks de achterstand nog steeds vertrouwen dat die achterstand wellicht gerepareerd kon worden. Met een prima spelende Venitchio Sint op de plaats van Krijn Meeuwsen draaide G.V.V.V. de duimschroeven nog eens extra aan en werden ze steeds meer bovenliggend.
Het gekreun, gesteun en af en toe een hier niet nader te noemen lelijk scheldwoord van de supporters van de gastheren was bijna de gehele tweede helft niet van lucht.
Zeker bij de eerste twee kansen die G.V.V.V. zich via Justin Spies verwierf, waarvan er een net naast ging en de ander bekwaam in de handen van Houweling terecht kwam was ‘Ga nou is voetballen blauwen’ als in een echo te horen.
Nog benauwder kreeg de thuisaanhangers het toen tien minuten na de thee de aansluitingstreffer, waar G.V.V.V. naarstig naar op zoek was, viel. Quincy Veenhof kreeg een enorme kans, maar vond met zijn keiharde schot de binnenkant van de paal. Uit de aanval die daarop volgde was het Sint die Spies bediende, maar die stuitte via een kopbal op zijn beurt weer op Houweling. Het was de alerte Tariq Dilrosun die de rebound uiteindelijk binnen kon werken en daarmee de hoop van de bezoekers opnieuw gestalte gaf.
Barry Maguire in duel met zijn mede aanvoerder en vanmiddag beul, Floris van der Linden.
Allemaal net niet
Maar juist die aansluitingstreffer was nou typisch een voorbeeld van waar G.V.V.V. vanmiddag, of eigenlijk het hele seizoen, mee worstelt, het maken goals uit de gecreëerde kansen. Pas in drie instanties lukte het om die treffer te maken. En ook daarna waren er voldoende mogelijkheden om de score gelijk minimaal gelijk te trekken. Maar telkens lukte dat net niet, door te slappe of onnauwkeurige schoten van bijvoorbeeld Spies en Dilrosun. Die laatste had daarbij ook nog eens de pech dat goalie Houweling een katachtige reactie in huis had op een schot en het geluk dat een kopbal uit een hoekschop van diezelfde Dilrosun door een ploeggenoot net voor de doellijn opnieuw tot corner werd verwerkt.
Typerend was dat de thuisploeg pas in minuut 77 de eerste echte kans kreeg toen aanvoerder Van der Linden net naast mikte. Maar kort daarna was het toch gedaan met de Veense koopman en opnieuw lag een snelle overname en uitbraak daaraan ten grondslag, toen de net ingevallen Wesdorp zijn aanvoerder bediende, die een van makkelijkste goals ooit uit zijn loopbaan kon maken, door de voorzet binnen te lopen.
Schrale troost
Invaller Ilias Latif zorgde vlak voor tijd nog wel dat spanning, die volop aanwezig was, nog een kleine boost kreeg door behendig het speeltuig over de doelman te lobben en 3-2 te maken, na voorbereiding van zijn mede invaller Sint. In de slotfase en de toegevoegde extra drie minuten probeerde G.V.V.V. nog wel een magere beloning van 1 punt uit het vuur te slepen, maar lukte het niet meer om te scoren en dus bleef G.V.V.V. voor de vijfde keer op rij in en bij Spakenburg met lege handen achter. Zelfs een punt was op basis van de spelverhoudingen nog te weinig geweest, maar op basis van het verloop een schrale troost.
Voetballend kon en hoefde G.V.V.V. zeker geen voorbeeld te nemen aan de gastheren, maar qua efficiëntie en doeltreffendheid kreeg het wel een flinke les voorgeschoteld.
Ilias Latif haalt na zijn treffer de bal snel op om nog kans te maken op de gelijkmaker.
Volgende week zaterdag zal G.V.V.V. moeten gaan proberen de nodige punten te sprokkelen, want die zijn hard nodig om boven de gevarenstreep te blijven, in de thuiswedstrijd tegen Jong Sparta wat vanmiddag flink klop kreeg van Excelsior Maassluis (0-4). Aanvang van dat duel is 14.30 uur.
SV Spakenburg – G.V.V.V. 3-2 (2-0)
Scoreverloop: 11. Des Kunst 1-0, 43. Floris van der Linden 2-0, 55. Tariq Dilrosun 2-1, 80. Floris van der Linden 3-1, 86. Ilias Latif 3-2.
Gele kaarten: 23. Des Kunst, 29. Dwayne Green, 40. Killian van Mil (SV Spakenburg).
Opstelling SV Spakenburg: Joey Houweling (k.), Mitch Apau, Dwayne Green (58. Cody Claver), Ahmed el Azzouti (58. Ravelino Junte), Sam van Huffel, Floris van der Linden ©, Des Kunst (76. Koen Wesdorp), Hero van Lopik, Olaf Kok, Killian van Mil (90+1. Jeffry Puriel), Jens Guiting.
Opstelling G.V.V.V. : Ruben van Kouwen (k.), Joeri Potjes, Barry Maguire ©, Koen Hillen, Quiermo Dumay, Tariq Dilrosun, Quincy Veenhof, Aaron Menelik (80. Danny de Leeuw), Krijn Meeuwsen (46. Venitchio Sint), Arwin van Soest (80. Ilias Latif), Justin Spies.
Scheidsrechter: Dhr. A.D.O. Wolff (Amersfoort)
Toeschouwers: 1150