Tot ons grote verdriet hebben wij de droeve plicht u mede te delen dat een prominent lid van onze vereniging is overleden. In ochtend van donderdag 12 maart is op de respectabele leeftijd van 86 jaar Elzo Scholts van ons heengegaan.
Scholts en G.V.V.V. twee-eenheid
De naam Scholts zal voor eeuwig verbonden blijven aan G.V.V.V., want Elzo Scholts maakte als speler deel uit van een gouden generatie voetballers in het blauwe tenue die een tot nu toe ongeëvenaard palmares achter hun naam zetten. Elzo werd namelijk, uiteraard samen met zijn teamgenoten, aan het einde jaren vijftig van de vorige eeuw driemaal achtereen kampioen met G.V.V.V. 1 in de seizoenen 1957-1958, 1958-1959 en 1959-1960.
Daardoor bereikte onze hoofdmacht het toenmalige hoogste niveau de Tweede Klasse bij het zaterdagamateurvoetbal. Daarmee werd dat erg succesvolle team, met Elzo Scholts in de gelederen als pijlsnelle flankspeler die zowel zelf scoorde als degene die bal loepzuiver kon voorgeven aan zijn medespelers, ook feitelijk grondlegger voor het prestatieniveau wat het eerste elftal van G.V.V.V. daarna altijd nastreefde, namelijk zo hoog mogelijk klimmen op de amateurvoetballadder. Iets dat op enkele seizoenen na altijd is gelukt.
Legendarisch is het verhaal dat de militaire politie bij zijn vader en moeder op de stoep stond, omdat Elzo de voorkeur gaf aan een voetbalwedstrijd i.p.v. op wacht staan als soldaat. Een bevlogen en zeer talentvolle linksbuiten die als zijn ouders het hadden toegelaten betaald voetbal zou hebben gespeeld.
Maar ook de vader van Elzo, Piet Scholts, komt nadrukkelijk voor in de annalen van onze club. Want hij is en was de enige erevoorzitter die onze voetbalclub in de gelederen heeft en werd ook jarenlang geëerd door een jeugdtoernooi wat zijn naam droeg. Daarnaast hebben we ook nog Elzo’s helaas veel te vroeg overleden echtgenote Janny, en zijn dochter Petra, die in het verleden lange tijd heel veel vrijwilligerswerk hebben gedaan voornamelijk achter de bar en in de keuken.
Echte liefhebber en stille kracht
Elzo speelde vanaf z’n 14de tot zijn 29ste jaar in het eerste elftal, en heeft daarna ook alle lagere elftallen doorlopen.
Na zijn voetbalcarrière ging zijn kennis en kunde niet verloren en zette hij zich in voor onze club als trainer van de jeugd en/of lagere elftallen. Keepers trainen was een speciale hobby die hij met veel plezier uitoefende voor zijn G.V.V.V.
Op zijn pensioengerechtigde leeftijd ging hij het wat rustiger aan doen. Lange fiets- en wandeltochten werden meer gewoonte dan uitzondering. Daarin vond hij zijn rust. Daarnaast ging hij vaak forellen vissen in Ommeren.
Bescheidenheid
Voor de mensen die Elzo gekend hebben zal die hobby’s naast het voetbal, geen verrassing zijn. Want als er iemand bescheiden en niet zo’n grote prater was, en totaal niet trots ging rondstrooien met de prestaties die hij als speler geleverd had, was het Elzo wel.
Zijn gezondheid was de laatste jaren helaas flink tanende, maar tot aan die tijd dat het wel kon was Elzo heel vaak op de tribune te vinden als toeschouwer en supporter bij de thuiswedstrijden van onze hoofdmacht. En ook daar kon je hem nooit betrappen op een onvertogen woord als het eens een keer wat minder ging.
Rust zacht Elzo
In de persoon van Elzo Scholts verliest G.V.V.V. dan ook een uitermate loyaal lid die bijna 75 jaar lid is geweest en zich zowel actief als passief heeft ingezet voor het opstoten van G.V.V.V. in de vaart der voetbalvolkeren. Hij laat dan ook een enorme leegte achter zich voor onze gehele vereniging en iedereen die hem heeft gekend.
Wij wensen Petra en Robert, de kleinkinderen, en de overige Familie Scholts, en verder iedereen die hem lief had, heel veel sterkte en kracht toe om dit enorme verlies te dragen bij het definitieve afscheid en in de periode daarop volgend.
Door hier te klikken kunt u de rouwkaart lezen.
