Voordat er volgende week zaterdag een vrije voetbalmiddag is, moeten coach Gery Vonk en zijn manschappen eerst nog een verre busreis maken. Want komende zaterdag gaat de trip richting Drentse hoofdstad Assen, waar ACV als gastheer zal gaan optreden. Een tegenstander die onze hoofdmacht op divisie niveau in eigen huis al drie keer de baas was.
Thuiskomen
Op de twintig overwinningen en vijf gelijke spelen, waaruit de geweldige reeks ongeslagen duels van ACV bestond en die hen in seizoen ’22-’23 het verdiende kampioenschap en dus directe promotie opleverde, had G.V.V.V. uiteindelijk geen antwoord. Sterker nog, die fantastische ongeslagen serie van 25 duels werd zelfs ingeleid door de 2-1 winst in Assen op 8 oktober 2022 op G.V.V.V.
En in Veenendaal bij de terugwedstrijd op 1 april 2023 pakte de ploeg van toenmalig trainer Ruud Jalving, opnieuw door een 1-2 zege en met nog zeven speelronden te gaan, de koppositie definitief over van de Vink brigade, en stond die daarna niet meer af.
Daarom moesten onze favorieten genoegen nemen met de runner-up positie, en daardoor een plaats in de play-offs om promotie. Daarin ging het de ‘onzen’ zoals we allen weten, uitstekend af en werd het verloren gegane terrein direct na één seizoen weer terug veroverd.
Voor de Asser Christelijke Voetbalclub, opgericht in april 1939 onder de naam Zwaluwen – de sponsorclub houdt deze oorspronkelijke naam nog steeds in ere – en in 1941 omgedoopt tot de huidige naam, was dat kampioenschap en de promotie wel uniek. Want hoewel de voetbalclub uit de Drentse hoofdstad in het verleden een prijzenkast met negen afdelingskampioenschappen, drie zaterdagtitels en twee algehele landskampioenschappen op het hoogste zaterdagniveau, vol bij elkaar speelde, kon daaraan in het laatste anderhalve decennium geen vervolg aan worden gegeven.
Een jaar na invoering van de divisies (’16-’17), werd weliswaar de Derde Divisie bereikt, maar er volgde gelijk weer degradatie naar de toenmalige Hoofdklasse, nu Vierde Divisie genoemd. Het lukte in 2020 weer om terug te keren, maar dat was een veel te kort seizoen (corona) om te laten zien want men in huis had.
De zesde positie in jaargang ’21-’22 toonde aan dat de blauw-zwarte Asser formatie dat wis en zeker wel had en werd dus uiteindelijk op 20 mei 2023, door een 1-4 winst in Harderwijk op VVOG, bekroond met de titel en voelde dat als thuiskomen op het niveau waar zo’n roemruchte club eigenlijk wel deel van behoort uit te maken.
De accommodatie van ACV is momenteel het decor van een metamorfose. Dit is een sfeerimpressie van hoe er uit komt te zien.
Door hier te klikken krijgt u een overzicht van de bouwplaats.
Trainerswisselingen
De promotie naar het hoogste echelon bij de amateurs kwam op het cv te staan van debuterend trainer Ruud Jalving. Dit was geen bijzonderheid bij ACV, want in de 86-jarige geschiedenis van de club gebeurde het diverse keren eerder dat een nieuwe trainer voor succes zorgde. Wel bijzonder was dat Jalving zelf maar liefst negen seizoenen het blauw-zwarte tenue droeg van de hoofdmacht waar hij toen de scepter over zwaaide. Hij was een van de steunpilaren in de succesjaren bij de club en kreeg daarom ook de eretitel van lid van verdienste. Onder leiding van de voormalig middenvelder sloot het in de Tweede Divisie debuterende ACV haar terugkeer meer dan verdienstelijk af met een 9de positie in de eindrangschikking. Voldoende redenen voor alles en iedereen die de Asser club lief heeft om met de oud-speler door te gaan als oefenmeester. Maar om hem moverende redenen besloot Jalving al half december 2023 dat het coachschap bij zijn geliefde club beperkt blijft tot twee seizoenen en dat eind mei 2024 zijn taak erop zat.
Geheel in lijn met wat club eerder al vaker deed, werd zijn assistent Robin Witte (35), vorig seizoen tot zijn opvolger benoemd.
De nieuwe coach had dus grote schoenen te vullen, maar met de wetenschap dat debuterende trainers heel vaak succesvol zijn geweest in het verleden bij ACV, was er alle vertrouwen worden dat het goed zou komen om ACV ook voor de tweede keer op rij in de Tweede Divisie te houden, want dat was doelstelling van de clubleiding. Dat lukte uitstekend want de Witte brigade kwam geen enkel moment in gevaar en behaalde slechts vier punten minder (34-47 om 34-43) dan bij haar debuut, wat een 12de plek in de ranglijst opleverde.
Analoog aan de voetbalwijsheid dat een debuut vaak makkelijker is, dan een tweede seizoen op een hoger niveau, voldoende redenen voor club en trainer om met elkaar door te gaan in dit seizoen.
Desastreuze start
Vol goede moed en vertrouwen begon de Witte equipe dan ook aan dit derde seizoen in de Tweede Divisie, om als trots van Noord Nederland, want ACV is de hoogst spelende amateurclub van de provincies Groningen, Friesland en Drenthe, die eer hoog te houden. Net als eerder in de twee jaar in deze divisie verloor ACV aan het begin van dit seizoen een tweetal sterkhouders aan de concurrentie. Joël van Kaam ging naar Quick Boys en clubtopscorer Giovanni Zwikstra (9 treffers) werd ingelijfd door HHC. Maar daar stond de terugkeer op het oude nest van Steyn Strijker, die de Sallanders achter zich liet, tegenover. Ook was er een soort ruilhandel met Harkemase Boys, Ibrahim Sillah vertrok naar Friesland en Mees Gootjes ging vice versa. Maar daarnaast bleven veelal basisklanten van vorig seizoen zoals Nande Wielink, Boy Spijkerman, Lars Dijk, Karim Bannani, Justin Mulder, Gijs Jasper, Luca Broers, Kian Slor, Max Wolfs, Yannick Hettinga en Elijah Mansaray ACV wel trouw.
Dit wetende is het daarom ook zeer onverklaarbaar waarom onze gasten tot nu toe niet hebben kunnen brengen wat ze vorig seizoen wel deden toen zij op geen enkel moment in de loop van die jaargang gevaar te duchten hadden. En nu pas, op de eerste drie speelronden na, sinds vorige week de rode lantaarn hebben overgedragen aan IJsselmeervogels.
De desastreuze start, toen pas in speelronde tien het eerste punt werd gepakt, leverde wel de noodgreep op dat coach Witte in gezamenlijk overleg met bestuur en TC begin oktober jl. plaats maakte voor zijn assistent Paul Matthijs.
Murphy
Het beoogde schokeffect van de trainerswissel kwam niet direct, maar langzamerhand. Alleen ging het punten verzamelen, vooral door veel gelijke spelen – 9 stuks, samen met Quick Boys en Jong Sparta is ACV daarin kampioen – veel te traag om echte stappen te zetten om uit gevarenzone te klimmen.
Is het de wet van Murphy dat tegenslag op tegenslag de rondte doet met geblesseerde sleutelspelers en enkele zeer ongelukkig verloren of gelijk gespeelde wedstrijden?
Die vraag kunnen v.w.b. één wedstrijd uit eigen ervaring met ja beantwoorden. Want toen de Assenaren op 25 oktober op bezoek waren op het sportpark Panhuis waren zij gedurende meer dan een uur de beter spelende ploeg en namen ze daarin via Spijkerman en Hettinga een verdiende 0-2 voorsprong. Gelukkig voor de onzen zorgde Quincy Veenhof vanaf de elfmeterstip en via een fraaie kopbal in de absolute slotfase nog voor een puntendeling, maar die werd dus voor de poorten van de hel binnen gesleept.
Zo’n zelfde soort scenario gebeurde ook de week ervoor toen het eerste veroverde punt werd gepakt thuis in Assen tegen Rijnsburgse Boys. Tot aan minuut 90+3 leidde ACV de dans met 3-1. Maar in de resterende toegevoegde tijd sloegen De Uien tweemaal toe, waardoor het alsnog een puntendeling werd.
Tweevoudig doelpuntenmaker van afgelopen zaterdag Justin Spies, kon op 5 april vorig jaar in Assen ondanks deze spectaculaire poging, zijn ploeg niet helpen aan een goal.
Complimenten
Van zulke voorbeelden zullen de diehard fans van ACV er hoogstwaarschijnlijk nog meer kunnen oplepelen, maar helaas helpt daar geen lieve moedertje aan, het is zoals het is. En ook niet aan de complimenten die de ploeg in den lande krijgt toebedeeld.
Want regelmatig hoor je van tegenstanders die G.V.V.V. ontvangt, of waar op bezoek wordt gegaan:
“Onbegrijpelijk dat zo’n prima spelend team zo laag op de ranglijst staat.”
Wat ACV zichzelf wel kwalijk mag nemen is dat ze al negen strafschoppen tegen kregen en daarmee lijstaanvoerder zijn van deze divisie. Doelman Max Wolfs stopte er overigens twee.
Blanco
Hoewel de stand op de ranglijst tussen de beide kemphanen van komende zaterdag heden totaal anders is dan tijdens de drie eerdere ontmoeting in de Derde- en Tweede Divisie, toen ontliepen G.V.V.V. en ACV elkaar nauwelijks, hebben de Assenaren daar toch de beste herinneringen aan. Want in eigen huis wonnen ze alle duels met respectievelijk 2-1, 3-0 en 2-0.
Die laatste uitslag dateert van bijna een jaar geleden – 5 april 2025 – toen het er lang naar uitzag dat die confrontatie doelpuntloos zou eindigen, wat gezien het spelbeeld ook wel enigszins terecht zou zijn geweest want geen van beide partijen kon zich toen echt onderscheiden van de ander.
Maar tot grote vreugde van het thuispubliek was de extra toegevoegde tijd hun en de ACV selectie gunstig gezind. Want in die minuten scoorde Karim Bannani vanaf de strafschopstip, en de nu naar PKC ’83 vertrokken Arnoud Bentum strooide nog extra zout in de wonden door de 0-2 te maken.
Met een beetje ironie zou je kunnen zeggen dat G.V.V.V. daar in de heenwedstrijd dit seizoen al sportieve revanche voor heeft genomen door bijna zo’n zelfde kunstje te flikken, zoals u al heeft kunnen lezen. Dus staat er nu geen rekening meer open, en kunnen beide kemphanen geheel blanco beginnen.
Mitsen en maren
Maar die resultaten uit het verleden zullen beide leidsmannen en hun selectie worst wezen, het gaat om het nu en daarin is punten pakken een eerste vereiste. Voor aanvoerder Hettinga en zijn manschappen is ieder mogelijk te veroveren punt nu cruciaal. Want de eerste opdracht is om directe degradatie te ontlopen, waar vorige week een goed begin mee is gemaakt door uit Rijnsburg een punt mee te nemen tegen een veel hoger geclassificeerde tegenstander. Met een driepunter tegen G.V.V.V. zou aan die opdracht worden voldaan en daarna moet er maar verder worden gekeken wat er in de laatste zes wedstrijden nog in het vat zit om zich mogelijk nog rechtstreeks veilig te spelen. Dat is in theorie nog mogelijk, al zijn er in de praktijk de nodige mitsen en maren. Maar ook met een plaats in de nacompetitie begin je in ieder geval met 12,5% kans op handhaving.
Ook Quincy Veenhof bleef doelpuntloos bij de laatste ontmoeting in Assen.
Kat in het nauw
G.V.V.V., wat vorige week ACV een handje hielp, door de rechtstreekse concurrent Excelsior Maassluis in de strijd om de gevaarlijke zone met 0-2 te verslaan, deed daarmee zelf ook goede zaken, door wat meer afstand te nemen van diezelfde zone. Maar het verschil tussen de veilige plaats 15, en de nu ingenomen positie acht op de ranglijst, is slechts drie punten. Dus zo dicht zit alles dus op en in elkaar.
Het komt er kort en goed op neer, zoals trainer Gery Vink al het hele seizoen predikt, 40 punten halen is de heilige graal, daarmee ben je veilig voor nog een seizoen in de Tweede Divisie. Dat is het ultieme doel, daarna wordt er wel gekeken wat er nog voor stippen aan de horizon kunnen worden gezet. Daarvoor heeft zijn ploeg nog twee punten nodig, maar aangezien die niet worden uitgedeeld in één wedstrijd zou winst in Assen net iets meer zijn dan de puntjes op de i zetten.
Dat dit niet vanzelfsprekend zal gaan heeft u al lezende allang ontdek. Want ACV uit is niet alleen in het recente verleden een zeer moeilijk te bestrijden tegenstander geweest, dat was ook al veel eerder het geval. Want de laatste winstpartij, van de in totaal negen eerder gespeelde duels, is al ruim een halve eeuw geleden. In ’73-’74 werd het in de Eerste Klasse een minimale zege 0-1. Daarna lukte het alleen nog in diezelfde klasse in ’82-’83 om via een 1-1 gelijkspel een puntje mee te nemen uit de Drentse hoofdstad.
Daarbij komt ook nog dat een kat in het nauw zeer rare sprongen kan maken, dus de Veense blauwhemden moeten dubbel en dwars gewaarschuwd zijn.
De wedstrijd ACV – G.V.V.V. begint om 14.30 uur op het ICT Specialist sportpark en zal onder leiding staan van Dhr. S. Smit uit Raalte, die langs die lijn zal worden geassisteerd door Dhr. M.G.J. Dogterom en Dhr. M. Sirbulescu. Vierde official is Dhr. T. Postma.
