Aanstaande zaterdag staat de laatste thuiswedstrijd van deze maand op de programmarol. RKAV Volendam is dan de tegenstander van onze hoofdmacht. Want daarna volgen twee uitduels tegen respectievelijk Excelsior Maassluis en ACV. Met een vrij paasweekeinde daarna staat pas op 11 april de eerstvolgende thuiswedstrijd tegen HHC Hardenberg op de agenda.
Dat de ruim 37.000 inwoners van de gemeente Edam-Volendam voor een flink gedeelte voetbalminnend zijn hoeft geen betoog. Het dorp heeft natuurlijk FC Volendam dat dit seizoen als bvo weer terugkeerde naar de Eredivisie, en voorheen Jong FC Volendam als tweededivisionist, wat na de degradatie nu uitkomt in Divisie 2 van de O21 competitie van de KNVB.
Daarvan zijn onze bezoekers (voorheen RKSV) nu RKAV Volendam, de stamhouder van het geheel.
Want medio 1920 kwamen de inwoners van Volendam in aanraking met het ons aller zo geliefde spelletje voetbal, dat ze tot op dag van vandaan, van jong tot oud, van klein tot groot, en actief of passief, heel erg bezighoudt.
RKAV Volendam en FC Volendam
RKSV Volendam werd in 1978 afgesplitst in een betaald voetbalorganisatie: FC Volendam, en een amateurvereniging: RKAV Volendam. Er is sindsdien altijd een sterke relatie geweest, en nog steeds aanwezig, tussen de FC en de RKAV Volendam. Dit is in de afgelopen jaren met name tot uitdrukking gekomen in een gezamenlijke jeugdopleiding en een gezamenlijk gebruik van accommodaties, welke ook naast elkaar gelegen zijn.
Heen en weer, heen en weer
De afsplitsing betekende zeker niet dat de amateurtak het maar even op z’n elfendertigst ging doen. Nee, in het voetbal DNA van de Volendammer ligt opgesloten dat ze zich ten alle tijden willen bewijzen. Dat dit met vallen en weer opstaan gepaard gaat nemen ze op koop toe.
Al heel snel meldde het prestatieteam van de amateurtak zich op het hoogste zaterdagniveau de toenmalige eerste klasse. Maar na zes jaar daarin ging het mis en volgde degradatie in 1984.
Men viel zelfs terug naar de Derde Klasse en pas in 1994 werd het verloren gegane terrein heroverd.
Toen die hoogste trede in 1996 werd omgedoopt tot Hoofdklasse lukte het met wat pijn en moeite om zich nog vijf seizoenen te handhaven.
Maar in 2001 moest toch weer een stapje terug worden gedaan. Datzelfde gebeurde in de twee decennia daarna nog driemaal, toen de Hoofdklasse weer eens was bereikt. De bekende botter ‘De Heen en Weer’ maakte dan ook overuren.
Justin Spies werd afgelopen zaterdag onbewust matchwinner.
Alleen maar heen
Na een goede rentree in ’18-’19 met een tweede plaats en twee door coronajaren geteisterde competitie jaargangen (tiende en achtste), eindigde RKAV Volendam in jaargang ’21-’22 achter kampioen S.V. Urk op een tweede plaats. Met een periodetitel op zak was deelname aan de play-offs verzekerd. Daarin werd eerst Zwaluwen Vlaardingen aan de kant geschoven (2x 3-1 winst).
Door de 0-1 winst daarna bij ARC in Alphen a/d Rijn leek men op rozen te zitten bij de thuiswedstrijd in het eigen Hein Koning stadion, maar niets was minder waar. Tot ruim in blessuretijd leidde de bezoekers de dans met 1-2, en leek een verlenging nodig. Maar Joey Tol zorgde met de gelijkmaker ervoor dat de befaamde botter alweer aan z’n volgende vaartochtje kon beginnen en dat RKAV Volendam zich voor het eerst in de historie van de club derdedivisionist mocht noemen. De Oranjehemden golden in dat seizoen als een van de best voetballende ploegen in de Hoofdklasse B en werden daarmee een aanwinst voor de Derde Divisie.
Door de promotie van de Volendammer amateurs en de degradatie van onze eigen hoofdmacht kwamen ze elkaar in jaargang ’22-’23 na twaalf jaar weer eens tegen in competitieverband. Want daarvoor, in de Eerste- in Hoofdklasse, waren de Oranje- en Blauwhemden met een zekere regelmaat competitie genoten van elkaar geweest.
Beide teams gingen met geheel verschillende belangen die stap omhoog, en trede lager in. De debutant wilde langer dan één seizoen deel uit maken van de Derde Divisie en dus was handhaven de doelstelling, en G.V.V.V. wilde zo gezwind als mogelijk terugkeren op het hoogste amateurniveau. Beide clubs slaagden in hun missie. Volendam eindigde precies boven de gevaarlijk streep en ontliep daarmee directe degradatie en het spelen van play-offs.
Dat laatste was wel voor de ploeg coach Vink weggelegd, maar dan in de strijd voor promotie. Dat ging de Veenendalers uitstekend af, en na zes duels daarin mochten ze zich weer tweededivisionist noemen en dus scheiden de wegen zich weer.
Handhaven wordt kampioenschap
In haar tweede seizoen in de Derde Divisie hadden onze gasten van komende zaterdag dezelfde doelstelling als bij het debuut: zo snel mogelijk handhaven.
Daar leek het in het begin ook op uit te draaien, want na acht ronden stond de ploeg van toenmalig coach Berry Smit op de 14de stek. Maar daarna kregen de Volendammers de wind volop in de zeilen en hadden bij het ingaan van de winterstop de top al drie bereikt. Die winterslaap verteerden ze ook uitstekend want daarna werd het alleen maar mooier met fris en fruitig aanvallend voetbal, en werd het zelfs regelmatig stuivertje wisselen aan de top met de gedoodverfde kampioenskandidaten IJsselmeervogels en SC Genemuiden.
Daarmee was het verrassend goede presteren van de ‘Wijdbroeken’ nog niet over, want begin april 2024 werd de koppositie gepakt en die werd niet meer afgestaan. Voor zowel vriend als vijand was dat kampioenschap een volkomen verrassing, maar daarom zeker niet minder dan een fantastische prestatie en ook volkomen verdiend. Er werden 66 punten verzameld, drie meer dan runner-up IJsselmeervogels, en ook het doelsaldo van 92-53 was ruimschoots het allerbeste van de gehele Derde Divisie. Debet daaraan waren o.a. 11-2 en 0-5 tegen ODIN ’59, 6-0 tegen Kampong en 3-6 uit bij Staphorst.
Jim Beers (nu IJsselmeervogels) en Roy Tol waren de exponenten van die ongekende doelpuntenproductie met respectievelijk 27 en 15 treffers.
Trainerswissel
Door dat kampioenschap debuteerde de amateurs van Volendam dus vorig seizoen in de Tweede Divisie. Het was volkomen logisch dat handhaven de eerste en grootste prioriteit was. Op een bleke start na, lukte dat voortreffelijk. Want daarna balanceerde het ‘Andere Oranje’ continu tussen de posities 12 en 15 op de ranglijst, met aan het einde van het liedje een dertiende plek, en dus behoud van het tweededivisionistenschap.
Voor ras Volendammer en trainer Berry Smit, die al bijna zijn hele leven betrokken was bij alles wat voetballend Volendam heet, zowel de bij de amateurs als de profs, als speler of trainer, was dat een mooi succes in zijn derde opeenvolgende seizoen, en in totaal 8 jaar als leidsman van RKAV Volendam. Dus stond eigenlijk niets een vierde seizoen in de weg zo vond ook de clubleiding.
Maar Smit dacht daar anders over en vond dat zijn houdbaarheidsdatum verlopen was en hij een nieuwe uitdaging aan moest gaan. Die vond Berry Smit bij vierdedivisionist FC Purmersteijn, waar hij momenteel volop met zijn nieuwe werkgever meedoet voor de hoofdprijs.
Gepokt en gemazzeld
Dus moesten de verantwoordelijken op zoek naar een nieuwe coach. Die werd betrekkelijk snel gevonden in de persoon van Ted Verdonkschot die sinds 2021 actief was voor FC Aalsmeer en die de club in die tijd van de Tweede Klasse naar de Vierde Divisie bracht.
Zijn naam zal bij vele zaterdagvoetballiefhebbers meteen een belletje hebben doen rinkelen. Want de gepokt en gemazzelde 62 jarige Haarlemmer is al vele jaren actief in de top van het amateurvoetbal en was ook assistent trainer bij bvo’s Telstar en HFC Haarlem. Als hoofdcoach diende Verdonkschot o.m. EDO, Rijnsburgse Boys, Young Boys, HHC, Quick Boys, IJsselmeervogels, Kon. HFC en ODIN ’59.
De zeer gerespecteerde en gewaarde coach liet weten dat hernieuwde handhaving met Volendam al een kampioenschap op zich zou zijn, en hij daar met zijn manschappen ook voluit voor zou gaan. Zodat het bekende Volendamse vaarschip ‘de Heen en Weer’ in de havenloods kan blijven liggen.
Mede door de uitstekende prestaties na de winterstop, er werden 16 punten behaald uit zeven duels (slechts 1x verlies en 1x gelijk), lijkt dat doel aardig binnen het bereik te liggen van RKAV Volendam.
Maar helaas kan Verdonkschot die opmars sinds eind januari jl. niet van nabij meemaken. Want toen werd hij getroffen door een hartinfarct. Gelukkig was adequate medische hulp snel ter plekke waardoor zijn leven werd gered. Momenteel is aan het herstellen van dat infarct en moet hij zijn stressvolle bestaan als coach voorlopig even laten voor wat het is. Zijn assistent Maarten Woudenberg (42) neemt tijdens zijn hersteltijd de honneurs waar.
Vanaf deze plaats wensen wij Ted Verdonkschot namens geheel G.V.V.V. heel veel sterkte en een voorspoedig herstel toe, zodat hij weer kan doen wat hij het liefste doet, namelijk voetballers begeleiden om samen met team het beste uit zichzelf te halen.
Justin Spies in duel met RKAV Volendam aanvoerder en sterkhouder Nick Runderkamp. Hij scoorde vijfmaal en bereidde acht treffers voor.
Weinig ‘Jassen’, en weinig mutaties
Waar Verdonkschot een ‘Jas’ is, is de interim oefenmeester dat niet. Want Woudenberg is in Edam geboren en speelde ca. 150 wedstrijden betaald voetbal voor FC Volendam en BV Veendam.
Maar de kenners van het zaterdagvoetbal zullen hem zeker ook linken aan Spakenburg (4 jaar), Quick Boys (2 jaar), De Dijk (3 jaar) en RKAV Volendam (4 jaar) waar hij na zijn betaald voetbal carrière voor speelde.
Verdonkschot en Woudenberg zagen dat het gros van de selectie van vorig seizoen de club trouw bleef. Alleen Boudouni (FC Lisse), Sout (Rijnsburgse Boys) en keeper Vlak (FC Volendam) vertrokken. Daarvoor in de plaats kwamen Arenchelo Leito (PEC Zwolle O21), Barry Lauwers (FC Volendam), Waleed Ait Abdellah (Griekse competitie), Rob Tol (FC Volendam O21) en Max Veerman (Kon. HFC). En in de winterstop kwam Daan Steur over van IJsselmeervogels waar hij aan was verhuurd door FC Volendam, die hem weer uitleende aan de amateurtak.
De laatst genoemde drie achternamen zijn typerend en uniek, want bijna de gehele behoorlijk grote selectie bestaat uit louter geboren en getogen Volendammers. Want Bond, Plas, Karregat, Plugboer, Sier, Smit, Schokker (2x), Kwakman (3x), Veerman (4x) en Tol (4x), zijn echte Volendamse familienamen.
Heb je deze achternaam niet dan is de kans dat je een ‘Jas’ bent zeer aannemelijk. Maar dat geldt dan weer niet voor Victor van Montfort, want hij kreeg de voetbalopleiding in zijn geboorteplaats Volendam met de paplepel ingegoten.
Jas is overigens de Volendamse benaming voor een importbewoner. Die droeg vroeger namelijk een jas, terwijl de originele Volendammer in klederdracht geen jas droeg.
Visitekaartje
In tegenstelling tot alle eerdere 10 ontmoetingen op sportpark Panhuis in de diverse klassen, waarvan G.V.V.V. er zeven won en driemaal de punten werden gedeeld, werd de eerste kennismaking met Volendam op Tweede Divisie niveau, een grote sof. Want vorig jaar op 8 maart maakte de Oranjehemden ondubbelzinnig een einde aan die ongeslagen thuis status van onze hoofdmacht in de onderlinge duels. Want toen scoorden de rechtgeaarde Volendammers Niels Kwakman, Perry Karregat (2x), Azeddine Sout, en Roy Tol, vijf treffers. Ze namen daarmee telkens een voorsprong voordat Ilias Latif en Quincy Veenhof wat konden terugdoen. Dus stond er 2-5 op het scorebord. En ook begin oktober 2024 had G.V.V.V. in en bij Volendam tijdens de heenwedstrijd al flink op de broek gekregen. Toen was het geboren Edammer Sout die de score opende. Quincy Veenhof zorgde voor de gelijkmaker tien minuten voor tijd en leek er dus een puntendeling te komen. Maar G.V.V.V. moest uiteindelijk “Tol betalen” zoals de kop boven het wedstrijdverslag luidde. Gezien de doelpunten van Roy en Lennard Tol (2x) in de slotfase en blessuretijd een helaas juiste vaststelling. Dit betekende dus dat negen tegendoelpunten van de in totaal 57 die G.V.V.V. vorig seizoen kreeg te incasseren op naam kwam van RKAV Volendam. Dat is een percentage van maar liefst 16% waarmee deze opponent dus haar visitekaartje afgaf.
Omissie nog meer rechtzetten
Op Derde Divisie niveau hadden coach Vink en zijn manschappen ook de uitwedstrijd verloren. Weliswaar met minimale cijfers 1-0, maar ook dat levert nul punten op. Daarom was bij de heenwedstrijd van dit duel op 11 oktober jl. dan ook de vraag of G.V.V.V. sportieve revanche kon nemen voor die vorige drie afstraffingen.
Het antwoord is een volmondig ja. Hoewel de wedstrijd in het Hein Koning stadion niet al te groots was, kregen de Veense blauwen toch wel wat ze verdienden omdat zij meer als eenheid opereerden en daardoor ook meer kansen en mogelijkheden bij elkaar speelden dan de opponent.
Quincy Veenhof en Arwin van Soest voltrokken het vonnis na de thee en sluitpost Evora kon een clean sheet achter zijn naam zetten.
Met die 0-2 had G.V.V.V. dus die omissie rechtgezet.
Aanstaande zaterdag wacht aanvoerder Barry Maguire en zijn manschappen dus de schone taak om in dit seizoen alle punten af te pakken van Volendam, waar ze die vorig jaar allemaal lieten liggen.
Ilias Latif zorgde voor de 1-2 op 8 maart 2025.
Kanttekening
Na de zwaar bevochten minimale winst van afgelopen zaterdag tegen koploper Hoek was er een trouwe blauwe supporter, die uiteraard zeer blij was met de drie punten, maar die een kanttekening plaatste voor de komende drie duels tegen allemaal lager geklasseerde tegenstanders. Want in zijn optiek pakte G.V.V.V. meer punten tegen hoger geklasseerde tegenstrevers dan de teams die onder hen staan.
Uw schrijver kon dat op dat moment niet bevestigen noch ontkennen, maar daarmee sneed die supporter wel een onderwerp aan wat nader onderzoek verdiende zeker nu G.V.V.V. acht ploegen boven- en negen onder zich heeft op de ranglijst.
De conclusie van die ene fan blijkt onjuist. Want de ploeg van coach Vink liet tot nu toe in totaal veertig punten liggen (10x verlies en 5 gelijke spelen). Daarvan werden er 27 verloren tegen de concurrenten die op de plaatsen 1 t/m 8 staan en 13 tegen de opponenten die zich momenteel op de posities 10 t/m 18 bevinden.
Geen gelopen koers
Deze papieren constatering geeft mogelijk enig vertrouwen dat het gestelde doel, en dat is zo snel mogelijk 40 punten halen waarmee je theoretisch veilig bent (coach Vink herhaalde dat in de media nog maar eens na de 0-1 winst in Hoek), de komende weken behaald zou kunnen worden.
Maar ja, dit is allemaal theorie, het zal in de praktijk toch echt op het veld moeten gaan gebeuren.
En ook Volendam wil zijn hachje zo snel mogelijk veilig stellen en is zelfs beter in vorm dan de gastheren. Want waar de Oranjehemden in 2026 al zestien punten bijeen speelden, moeten de Blauwhemden het doen met 10 stuks, waarvoor ze bovendien ook nog een wedstrijd meer speelden. Want onze gasten moeten in het Paasweekeinde nog thuis inhalen tegen De Treffers.
Dit alles zegt dat het zeker geen gelopen koers is en we een uitermate spannend potje voetbal kunnen gaan verwachten.
Nagedachtenis aan Elzo Scholts
De selectie zal zaterdag met rouwbanden om spelen, en voorafgaande aan de aftrap zal één minuut stilte in acht worden genomen ter nagedachtenis aan het overlijden op 12 maart van voormalig eerste elftal speler Elzo Scholts (86), die ook bijna driekwart eeuw lid was van G.V.V.V.
Wij rekenen op u eervolle medewerking in deze om samen met de directe nabestaanden van Elzo zijn heengaan te herdenken.
G.V.V.V. – RKAV Volendam begint zaterdagmiddag 14 maart om 14.30 uur op het sportpark Panhuis.
Het duel zal onder leiding staan van Dhr. M. Broekhuizen uit Utrecht die langs de lijn zal worden bijgestaan door de Dhr. A.D. Kloekke en Dhr. T. van Brink. Vierde official is Dhr. A.S. Greveling.
