Voorbeschouwing // Afscheidstournee coach Vink begint thuis tegen HHC

Verreweg de meeste G.V.V.V.-ers koesteren warme sympathie voor de voetbalclub HHC Hardenberg als gastheer, of als gast. Dat laatste gaat aanstaande zaterdag gebeuren op het sportpark Panhuis.
Maar het is ook vanzelfsprekend dat de aanhangers en/of sympathisanten van G.V.V.V. die warme gevoelens komende zaterdag tijdens de 90 spelminuten even laten varen, want dan zijn de te behalen wedstrijdpunten prioriteit en die gunnen ze voor de volle 100% aan hun eigen blauwgehemde favorieten.

In sneltreinvaart omhoog

We hebben het aan de vooravond van eerdere edities van deze wedstrijd al eens betoogd, maar het kan nooit te veel worden benadrukt. De Hardenberg Heemse Combinatie – want daar staat de afkorting van onze gasten voor – hebben van alle 13 deelnemende voormalige zaterdagclubs aan deze Tweede Divisie, altijd acte de presence gegeven op het hoogste amateurniveau sinds de invoering van de Topklasse in 2010, en zijn daarmee uniek. Want dat kunnen gerenommeerde en gerespecteerde voetbalbolwerken uit Spakenburg, Katwijk, Werkendam, Rijnsburg, Lisse, Noordwijk, Scheveningen en Veenendaal de Hardenbergers niet nazeggen.
Des te knapper als je weet, dat de club die in 1954 ontstond, toen HVC en sv Heemse fuseerden, zich pas in 2004 meldde op de toenmalige hoogste trede bij de amateurs, namelijk de Hoofdklasse. Een periodetitel in de Eerste Klasse, en daarna winst in de nacompetitie leidde die weg omhoog in.

Naam verankerd 

Sindsdien hebben de Sallanders hun naam meer dan stevig verankerd in de Nederlandse amateurvoetbalwereld. Uiteraard lagen daar uitstekende sportieve prestaties aan te grondslag, met al heel snel twee kampioenschappen op rij, in 2007 en 2008, als hoogtepunten. Daarnaast speelden de Oranjehemden tamelijk vaak een rol van betekenis in de strijd om de bovenste plekken. Na die twee titels werd in de daaropvolgende seizoenen tot nu aan toe, maar liefst negenmaal een plaats bereikt in de top vier van de diverse competitie jaargangen, waarbij de tweede plek in 2016 ruim voldoende was om deze divisie te bereiken.
Alleen de plaatsing voor de topklasse in 2010 was een wat moeizamere bevalling. Via een zesde plaats in de eindrangschikking werd alsnog een plaats in de play-offs afgedwongen en die brachten de mannen van toenmalig coach Ted Verdonkschot – nu aan het roer bij RKAV Volendam – tot een goed einde.
Het bleek achteraf gezien, een zeer gezond kind te zijn. Wat alleen nog een groeistuip kende in ’16-’17 toen ternauwernood een opname in de kliniek genaamd ‘Derde Divisie’ kon worden voorkomen.

Draad opgepakt 

Na dat wat minder flatteuze debuut in deze divisie (14^de stek), toen onder leiding van coach Gert Jan Karsten – die de vroegtijdig ontslagen Joseph Oosting opvolgde, pikte HHC daarna de draad gewoon weer op, waar die was afgegleden.
Getuige daarvan zijn de respectievelijke 3^de, 6^de, 2^de, 2^de, en 4^de eindpositie op de ranglijst, waarbij het zeer korte Covid seizoen ’20-’21 buiten beschouwing is gelaten. Ook werden er in die diverse jaargangen drie periodetitels veroverd waarvan de laatste dateert uit ’22-’23.

Geduld 

Die voornoemde deeltitel was ook het eerste succes voor debuterend hoofdcoach Pascal Diender die Bert van Hunenstijn – die nu leiding geeft aan Sparta Nijkerk – na twee seizoenen opvolgde. Met de aanstelling van Diender zorgde de technische leiding van de club voor vertrouwen, continuïteit en een trainer die bekend was met het reilen en zeilen, want hij was twee jaar lang de rechterhand van Van Hunenstijn.

Die prima prestaties van Diender en zijn mannen gaven ruim voldoende perspectief en vertrouwen om op de ingeslagen weg door te gaan. Dit ging tot halverwege maart 2024 ook uitstekend want HHC nestelde zich, zoals veelal gebruikelijk, keurig in de top vijf.
Maar toen kwam er een onverklaarbare voetbal struikelsteen op het pad van de Oranjehemden, want uit de laatste negen duels werden toen slechts drie punten gepakt door evenzovele gelijke spelen. Ja, en dan duikel je op de ranglijst naar plek tien en daarmee, op het debuut seizoen na, de matigste prestatie sinds het verblijf in deze Tweede Divisie.

Dat de ambities door die tiende plek gedwarsboomd werden is duidelijk, maar het was geen enkele redenen voor paniek in de tent. Nee, eerder de realiteit onder ogen zien dat zoiets nu eenmaal een keer kan gebeuren als een soort van bedrijfsongevalletje. Dus gewoon doorgaan met de spelers en staf waar veel vertrouwen in bestond. En wellicht was ook de conclusie dat er voor meedoen met de echte topploegen nog net wat meer geduld moet worden betracht.

Nog steeds top drie

Die kalme berusting om niet tegen de top aan te kunnen schurken zoals voorheen, was ook vorig seizoen van toepassing. Want ondanks de prima start in de eerste twee maanden van die jaargang met telkens een plek in de top vijf, werd de prestatiecurve daarna veel wisselvalliger. Die begon, toeval of niet, op 12 oktober 2024 met de 2-1 nederlaag in Veenendaal op de blauwe zijde van het sportpark Panhuis. Daarna laveerden onze gastheren telkens tussen de plekken zes en acht, maar door twee nederlagen in de absolute slotfase moesten ze alsnog genoegen nemen met de elfde plek op de ranglijst.  Niet veel slechter de het seizoen ervoor, maar toch ietwat tegenvallend gezien de opgebouwde reputatie.
Maar ondanks die laatste twee matige eindklasseringen is HHC Hardenberg op de overall ranglijst van de Tweede Divisie, die nu negen seizoenen beslaat, nog steeds derde, achter vv Katwijk en AFC, en dat geeft maar weer eens aan hoe sterk deze Sallandse voetbalreus, over langere tijd gezien, is. Ter vergelijking: G.V.V.V. neemt op die all-time ranglijst de elfde plaats in.

Nieuwe kapitein

Reeds eind november 2024 werd ook bekend dat coach Diender, na twee jaar assistent en drie jaar als leidinggevende, zijn houdbaarheidsdatum verstreken vond, en de club dus op zoek moest naar een nieuwe coach.
Die werd al snel gevonden in de persoon van René van der Wey (42). De geboren Fries, en voormalig profspeler van sc Heerenveen en SC Cambuur, later als amateur ook nog actief voor PKC ’83 en Harkemase Boys, had de laatste zes jaar SC Genemuiden onder zijn hoede. Die club bracht hij van de Vierde- naar de Derde Divisie. Net als Van der Wey daarvoor deed met vv Buitenpost die hij achter zicht liet als Hoofdklasser. Kortom een zeer ambitieuze trainer die zeer goed paste binnen de visie van de technisch verantwoordelijken van de Hardenbergers.

Justin Spies en Noah ten Brinke zullen elkaar vast weer tegenkomen.

Verjongingen 

Maar naast een nieuwe oefenmeester moest de club ook op zoek naar een aantal nieuwe spelers, omdat HHC afscheid nam van een aantal (zeer) oudgedienden en erg gewaardeerde selectie spelers. Maar liefst 34 seizoenen in totaal kwamen de ruime dertigers Ashwin Manahutu (12 sz.), Gersom Klok (11sz.) en all-time clubtopscorer Rob van der Leij (11 sz.), uit voor de Oranjehemden. Laatstgenoemde maakte in die elf jaar 144 goals.
Zulke clubtrouwe voetballers komen zelden meer voor in het hedendaagse voetbal en zij kregen dan ook een zeer passend afscheid van de bestuurders en de supporters. Dat geeft ook maar weer eens aan wat voor warme club HHC is.
Daarnaast vertrokken ook Jesper Drost (4 sz.) naar Berkum, en Steyn Strijker (2 sz.) die terugkeerde op het oude nest bij ACV.
Opvolgers werden gevonden in Stefan Deuling (25), die overkwam van Harkemase Boys, Hessel Eikelboom (23) van d’Olde Veste ’54, Giovanni Zwikstra (25) van ACV en de gepokt en gemazzelde Matthew Steenvoorden (33) die o.a. SC Cambuur en FC Dordrecht achter zijn naam heeft staan.
Door het voortijdig afhaken van Kemna en Schraven werd begin december voormalig prof van o.a. SC Cambuur, Go Ahead Eagles en Almere City Maarten Pouwels (27) aangetrokken.

Puzzel

De oude en de nieuwe puzzelstukjes werden, door de ook nieuwe puzzelaar Van der Wey, om even oneerbiedig te spreken over deze mensen, vakkundig in elkaar gezet, met als resultaat zevenmaal winst op rij. Analoog aan de legpuzzels zou je daarmee kunnen zeggen dat de randen en een aardig deel van die 1000 stukjes tellende afbeelding feilloos in elkaar is gelegd.
Maar als je dus net lekker bezig bent om de puzzel verder in elkaar te leggen en al hoopjes hebt gemaakt met de stukjes die qua kleur bij elkaar horen, dan heb je wel eens dat een plagerig en pesterig broertje of vriendje dat komt verstoren. Door per ongeluk/expres tegen het blad aan te lopen, of te schoppen om in voetbaltermen te blijven, waarop die puzzel ligt. Met als gevolg dat de hoopjes uit elkaar, op de kop, of nog erger op de grond vallen, en zelfs een deel van het al gelegde wordt geruïneerd.

Deze beeldspraak overkwam ook HHC na die zeer fraaie en overtuigende start met 7x winst op rij, die in de huidige Tweede Divisie geschiedenis alleen werd overtroffen door vv Katwijk in jaargang ’17-’18. Die andere Oranjehemden wonnen toen negenmaal op rij vanaf de start van de competitie.
Want na die behaalde maximale winst kwam onze aanstaande tegenstander een beetje in een neerwaartse spiraal terecht. De ups en de downs volgden elkaar in rap tempo op, eigenlijk vergelijkbaar zoals G.V.V.V. dat al het gehele seizoen doet. Maar door die opgebouwde grote marge hoefden de pupillen van trainer Van der Wey zich, zoals altijd in alle voorgaande seizoenen, geen enkel moment zorgen te maken en bleef een plekkie in de subtop vast pandoer. Dit in tegenstelling tot de gastheren die voortdurend op hun tellen moesten passen om maar boven de gevaarlijke streep te blijven, en dat geldt nog steeds.
De onderstaande staafdiagrammen van de punten ontwikkeling van de beide kemphanen geeft het verschil van zo’n kickstart goed weer.
Waarin blauw = winst, wit = gelijk en rood = verlies.

Thuis sterk, uit minder 

Sportpark De Boshoek is dit seizoen een moeilijk te nemen veste voor de concurrentie uit de Tweede Divisie. Alleen Jong Sparta, Hoek en Rijnsburgse Boys slaagden erin om alle punten mee te nemen. Daarom staat HHC op de ranglijst van de thuiswedstrijden dan ook bovenaan met 30 behaalde punten uit vijftien duels, en een doelsaldo met dezelfde cijfers (30-15).
Dat geldt trouwens al veel langer specifiek voor G.V.V.V. Want van de 13 wedstrijden wisten de Veenendalers er maar twee te winnen. Ook de laatste keer bij de heenwedstrijd op 8 november jl. trok HHC aan het langste eind. Met 10 man, Mitch Willems werd net voor de thee met rood naar de kant gestuurd, namen captain Maguire c.s. nog wel een 1-2 voorsprong door Arwin van Soest, nadat Zwikstra en Dilrosun voor de 1-1 hadden gezorgd. Maar Matthew Steenvoorden werd met twee treffers de matchwinner.

Daarentegen gaat het bij wedstrijden buitenshuis voor de Oranjehemden uit Hardenberg een behoorlijk stukje minder. Of dat te maken heeft met het spelen op echt gras thuis, en veelal kunstgras op vreemde bodem, zou een verklaring kunnen zijn, maar zeker weten doen we dat niet. In ieder geval behaalden aanvoerder Danny Bouws en zijn kompanen net iets meer dan de helft van de punten dan thuis op de eigen Boshoek. Namelijk 16 stuks. Ietwat verzachtende omstandigheden zijn daarvoor wel aan te halen, want het aantal gespeelde uitwedstrijden is 13. Dus hebben ze er nog twee in te halen t.o.v. het aantal op eigen grond. Dat gaat HHC dus aanstaande zaterdag tegen G.V.V.V. doen, en volgende week bij ACV.

Theorie en praktijk

V.w.b. het naar onderen kijken voor de thuisploeg, en het naar boven kijken van de gasten, kan ongeveer eenzelfde verhaal worden gehouden. In theorie zou de Van der Mey equipe met zeven punten achterstand op koploper HSV Hoek nog mee kunnen gaan doen om het kampioenschap. Voor de pupillen van coach Gery Vink, die vorige week toch wel enigszins onverwacht zijn afscheid van G.V.V.V. afkondigde ondanks zijn nog doorlopende contract tot medio 2027, is die theorie dat elf punten voorsprong op een nacompetitie plaats nog teloor zouden kunnen gaan in de laatste zes duels.
Maar de praktijk zal hoogstwaarschijnlijk uit gaan wijzen dat die weerbarstiger is dan de theorie. Dat zal dan gaan betekenen dat onze gasten zich niet kunnen gaan bemoeien om als beste uit de bus de te komen, en dat onze eigen ploeg niet hoeft te duchten om alsnog in de gevaarlijke zone terecht te komen.

Dat betekent overigens niet dat dit een wedstrijd om des keizers baard zal gaan worden. Nee, beide ploegen zullen alles in het werk gaan stellen om zo hoog mogelijk te eindigen en zichzelf te evenaren, of nog liever te overtreffen, t.o.v. van voorgaande jaargang. Voor HHC is dat de gemakkelijkste opgave, want zij veroverden 47 punten in ’24-’25 na 34 duels. Nu staat de teller al op 46 met nog zes ontmoetingen te gaan.
Voor G.V.V.V. wordt dat een stuk moeilijker, zo niet onmogelijk. Vorig seizoen werden er totaal 53 punten veroverd. Daarop is nu, met een totaal van 38, een achterstand van 15 punten. Dus zou de ploeg van coach Vink vijfmaal moeten winnen om dat te bewerkstelligen. Gezien het zeer grillige karakter wat onze favorieten tot nu tot toe lieten zien is dat bijna onbegonnen werk.
Maar niet geschoten is altijd mis, dus zal toch met die intentie aan het slotstuk van de competitie moeten worden begonnen, met als eerste horde HHC Hardenberg.

Hopelijk zien we deze taferelen zaterdag weer op het sportpark Panhuis.

Florissanter aanzien

Waar G.V.V.V. in Hardenberg het meestal moeilijk had geven de resultaten op het Panhuis gelukkig een wat florissanter aanzien, voor wat dat waard is uiteraard. In de Tweede Divisie staan tot nu toe zes eerdere ontmoetingen in de geschiedenisboeken. Daarin werden driemaal de punten gedeeld, en was HHC eenmaal winnaar. Maar waren ‘onze jongens’ na de terugkeer in de Tweede Divisie tweemaal achtereen (beide 2-1) de sterksten.
Dus op voorhand zijn aanvoerder Maguire en zijn voetbalmaten zeker niet kansloos, ook in de wetenschap dat de gasten buitenshuis wat minder indrukwekkend zijn dan thuis.
Bij G.V.V.V. maakt dat nauwelijks verschil. Van 38 punten werden 20 op eigen vertrouwde bodem behaald tegen 18 op vreemde, beide uit 14 duels.

Gezien bovenstaande matchfacts zou een nieuwe puntendeling het meest logische zijn. Maar logica is in het voetbal vaak ver te zoeken. Want dat in deze competitie jaargang iedereen van iedereen kan winnen, ongeacht de stand op ranglijst, is al vaak genoeg bewezen.
De ranglijst zelf spreekt daarbij boekdelen. Want het verschil in punten tussen plek zeven en vijftien bedraagt slechts vier. In vergelijking met de beide Derde Divisies zijn dat peanuts, want daar is dat verschil respectievelijk 16 in A, en 12 punten in B.
Kort en goed komt het er op neer dat we gewoon moeten gaan afwachten welke stand er zaterdag zo tegen 16.30 uur op het scorebord staat.

De wedstrijd G.V.V.V. – HHC Hardenberg begint om 14.30 uur op sportpark Panhuis en zal onder leiding staan van scheidsrechter Dhr. Y. Kuipers uit Heinekenszand, die langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. T. Verboven en Dhr. J.Th. Eimers. Vierde official is Dhr. D.C.H. van Riet.

Tekst: GVVV.nl/Bas van Capelleveen
Fotografie: Stefan Koops