Voorbeschouwing // Op bezoek bij regerend (en aanstaand?) kampioen Quick Boys

  • Voorbeschouwingen

Bij het vorige bezoek aan Kwie Boois, de koosnaam van de club in eigen kringen, begin februari vorig jaar schreven we voorafgaand aan dat duel de volgende inleiding:

G.V.V.V. gaat komende zaterdag een bezoek brengen aan het mooiste amateurstadion van Nederland, genaamd Nieuw Zuid en het domicilie van K.v.v. Quick Boys. Het in een duinpan gelegen hoofdveld, met daaromheen o.a. de Dirk Kuyt tribune, is zeker een schitterend complex, maar helaas heeft onze hoofdmacht daar door de loop der jaren heen ook een flink complex, lees obsessie, aan over gehouden.

Vloek doorbroken

Die frustratie vind zijn oorsprong in het feit dat G.V.V.V. gerekend vanaf seizoen ’63-’64, toen de allereerste ontmoeting in Katwijk plaatsvond, tot en met ’23-’24 nog nooit had kunnen winnen op Nieuw Zuid. Er stonden 15 eerdere duels in de geschiedenisboeken van de beide clubs, waarin de gastheren maar liefst 12x de sterksten waren, in de overige drie werden de punten gedeeld. Zelfs in vier oefenduels (2x verlies en 2x gelijk) kon niet worden gewonnen.
Maar juist in de jaargang dat Quick Boys haar al indrukwekkende palmares extra glans gaf door zich voor de 22ste keer afdelingskampioen te mogen noemen en ook voor de derde keer te kronen tot de allerbeste amateurclub van ons land, was het G.V.V.V. dat voor zichzelf historie schreef.
Want na negentig minuten spelen hingen de bordjes op het fraaie ouderwetse analoge scorebord op 0-2. Dit door doelpunten van Spies en Latif in het tweede bedrijf. Daarmee bezorgden captain Maguire en zijn manschappen Quick Boys ook de eerste thuisnederlaag van dat seizoen. Het deerde de Katwijkse blauw-witten uiteindelijk geen zier, want daarna volgden twaalf overwinningen en slechts twee nederlagen en daarmee werd de eerste titel in de Tweede Divisie zeer overtuigend binnen geharkt.
Maar G.V.V.V. had daarentegen de vloek van sportpark Nieuw Zuid doorbroken.

Voetbalbolwerk Katwijk 

Met de promotie van Quick Boys in 2019, dat zich d.m.v. een periodetitel in de Derde Divisie en daarna via de nacompetitie over de ruggen van O.S.S. ’20 en VVSB een weg omhoog baande naar de Tweede Divisie, mag de gemeente Katwijk zich zonder enige twijfel het amateurvoetbalbolwerk van Nederland noemen.
Waar Bunschoten-Spakenburg, Groesbeek enkele jaren geleden, en in een nog wat verder verleden onze eigen woonplaats Veenendaal zich nog enigszins konden meten, met ook twee voetbalclubs op de hoogste sport van de voetballadder, maakten onze aankomende gastheren met die promotie er zelfs een trio van.
Want naast v.v. Katwijk is ook Rijnsburgse Boys afkomstig uit deze gemeente. Sinds 2006 is het dorp Rijnsburg ingelijfd bij Katwijk en staat het inwoneraantal op totaal ca. 67.000. Een beetje hetzelfde als Veenendaal, maar dus wel met drie tweededivisionisten, en daar kan geen enkele andere gemeente in Nederland aan tippen.

Quick Boys is weer thuis 

De Katwijkse Voetbal Vereniging Quick Boys, zoals de naam officieel luidt, vierde op 1 februari dit jaar haar 106de verjaardag en heeft dus een dik geschiedenisboek vol verhalen. Natuurlijk beslaat een deel daarvan uit vertellingen voor louter de insiders, maar een veel groter part zal bestaan uit de successen die het vlaggenschip van de ruime eeuweling boekte. En dat is geen gering lijstje in de toch al rijke historie van de club voordat de Tweede Divisie werd bereikt.
Want sinds 1941 werden op het hoogste (zaterdag)niveau maar liefst eenentwintig afdelingskampioenschappen in de wacht gesleept. Gevolgd door twaalf landskampioenschappen bij de zaterdagamateurs en twee algehele landstitels.
Het laatste trio grote prijzen, met als absolute bekroning het landskampioenschap, werd in 2004 ten koste van DOVO en SC Genemuiden, en daarna zondagkampioen HSC ’21 bijgeschreven. Quick Boys speelde daarna zeker nog wel een rol van betekenis, maar hoofdprijzen zaten er niet meer in.

En zeker niet toen het er op aan kwam, met de invoering van de Topklasse in 2010, liep de opgebouwde roem en reputatie toch wel een flinke kras op. Een twaalfde positie was dik onvoldoende voor promotie.
Sindsdien is het zuchten, smachten en afzien geweest, zoals de voorzitter van de vereniging en de preses van de supportersclub in een eerdere editie van de presentatiegids al eens lieten optekenen. Negen lange jaren duurde het hopen en verlangen van de ruim 3300 leden, en het veelvoud aan sympathisanten van de club, voordat er weer uitbundig gejuicht kon en mocht worden.
Op 8 juni 2019 gingen alle emoties los op het schitterende sportpark Nieuw Zuid toen Dennis Kaars in minuut 106 de bevrijdende treffer scoorde tegen VVSB, waardoor zijn ploeg promoveerde naar, en de buren uit Noordwijkerhout het loodje legde in, de Tweede Divisie.
Met voornoemde erelijst en alle al vergaarde roem voelde dat ongetwijfeld weer als thuiskomen voor de ‘blauwwitte narren’ – een andere bijnaam – uit Katwijk en was dat tevens alvast een schitterend cadeau van en voor de gehele vereniging vanwege het eeuwfeest in 2020.

Van Assink naar Grünholz

Dat succes straalde natuurlijk ook af op trainer Erik Assink, want hij was het die de rust in de tent bewaarde toen er wat dipjes en haperingen gedurende het seizoen ontstonden, in zijn eerste en tevens laatste seizoen op Nieuw Zuid. Hij was de juiste man op de juiste tijd en plaats zo concludeerden de beleidsbepalers bij Quick Boys achteraf.
Gezondheid en privé beslommeringen stonden een langer verblijf van de voormalig coach van G.V.V.V. (2010 t/m 2015) in de weg, maar desondanks genoot de inwoner van Almere met volle teugen van zijn instant en eenmalig succes bij een van de grootste en bekendste amateurclubs van Nederland. Assink (68) ging daarna bij Veensche Boys aan de slag, alwaar hij medio 2024 zijn trainersloopbaan afsloot. Hij kreeg daarna tijd om van zijn voetbalpensioen te gaan genieten en doet dat regelmatig met bezoeken aan zijn voormalig werkgevers zoals dus  Quick Boys, G.V.V.V., Spakenburg, IJsselmeervogels en Sparta Nijkerk.

Maar al snel nadat het vertrek van Assink bekend werd vond Quick Boys in de persoon van Edwin Grünholz een opvolger. De voormalig zaalvoetbalinternational en profspeler bij ADO, Roda JC en RBC had als trainer al de nodige ervaring opgedaan bij Haaglandia, GDA, ADO (O19) en de laatste vier jaar bij Westlandia, die hij van de Hoofdklasse naar de Derde Divisie bracht.
Hoewel de geboren Hagenaar een liefhebber is van fris en aanvallend voetbal, was het begrijpelijk dat het niet de eerste prioriteit was om dat bij het keurkorps er in te slijpen. Het zou een mooie bijkomstigheid zijn als dat wel zou lukken, maar de belangrijkste doelstelling van de clubleiding was bij de terugkeer in het voetbalwalhalla: Handhaven!!
Dit lukte de debuterende trainer in zijn eerste seizoen krap aan, Quick Boys eindigde precies boven de gevaarlijke streep in het door Covid ‘19 na 24 duels onderbroken seizoen.
Daarna zou er doorgebouwd moeten worden naar meer en beter.

Ilias Latif was de maker van de 0-2 in Katwijk.

Verder bouwen

Het voorgenomen verder bouwen werd opnieuw wreed verstoord door het vermaledijde virus, maar de start in ’20-‘21was niettemin veelbelovend, want uit zes gespeelde duels werden 12 punten in de tas gestoken en daarmee bevond Quick Boys zich op de vierde stek.
De Grünholz brigade leek dat in zijn eerste volledige seizoen prima door te trekken, want half april 2022 bevond Quick Boys zich op de vijfde stek in een groepje van vijf subtoppers achter de ongenaakbare plaatsgenoot vv Katwijk, en was de runner up positie zeker bereikbaar.
Maar helaas volgde er een enorme terugval in de sportieve prestaties, want van de laatste negen duels werd er slechts één gewonnen en daarom duikelden de Kattukkers naar eindpositie twaalf in het seizoen dat G.V.V.V. een stapje terug moest doen.
Dat paard mocht en zou de Nieuw Zuid bewoners geen tweede keer slaan zo was de intentie waarmee in het seizoen ’22-’23 werd begonnen. Dat gebeurde tot groot genoegen van de grote en fanatieke aanhang ook niet. Men reikte in het begin van de competitie zelfs nog tot de top van de ranglijst, maar dat kon niet worden gestabiliseerd en daardoor eindigde Quick Boys uiteindelijk op plaats zes. Daarmee was wel een begin gemaakt om van daaruit door te bouwen naar de topploeg die Quick Boys in het verleden was.

Vooruitgesnelde roem bevestigd

Al vroeg in dat seizoen werd door de TC besloten dat het voor Grünholz zijn laatste kunstje was in Katwijk, dus werd het een aangekondigd tweezijdig respectvol afscheid.
Ruim een week later na die aankondiging maakte diezelfde TC bekend dat Thomas Duivenvoorden (39) de opvolger van Grünholz zou worden voor de komende twee seizoenen. Ondanks zijn relatief jonge leeftijd is de inwoner van Voorhout al twintig jaar actief als oefenmeester, en wij als Veense blauwen kennen hem natuurlijk van zijn vorige club FC Rijnvogels, dat toen zeer knap debuteerde in de Derde Divisie met een vierde plek. Dat was te danken aan het kampioenschap in de Hoofdklasse dat ook onder leiding van Duivenvoorden werd behaald. Tevens weten we dat die oefenmeester met ‘zijn’ FC Rijnvogels in de voorlaatste competitiewedstrijd G.V.V.V. de laatste kans ontnam om nog een (heel kleine) kans te maken op het kampioenschap, door in Veenendaal met 1-2 te winnen, waardoor ACV verzekerd was van de titel en promoveerde. En G.V.V.V. later dus alsnog via het winnen van de play-offs die promotie bewerkstelligde.

De nieuwe leidsman van Quick Boys maakte zijn vooruitgesnelde roem meer dan waar.
Want in zijn debuutseizoen laveerde zijn ploeg bijna continue tussen de plaatsen twee en vier om uiteindelijk de ‘bronzen medaille’ om gehangen te krijgen, en ook nog een periodetitel te veroveren. Maar voor de fans nog veel belangrijker, Quick Boys werd ‘kampioen’ van Katwijk, want ze lieten aartsrivaal en regerend kampioen v.v. Katwijk achter zich en ook Rijnsburgse Boys.
De kroon op al het harde werk zette Duivenvoorden en z’n team dus vorig seizoen door zich het allerbeste jongetje van de klas te tonen zoals we al hierboven hebben gememoreerd.

Van Tweede- naar Eredivisie?

Dat kampioenschap, en ook de tussendoor behaalde zeer aansprekende successen in de KNVB Beker waarin diverse BVO’s werden uitgeschakeld, leverde Thomas Duivenvoorden de eervolle titel op van beste trainer/coach van de regio West II, en zoals bekend ook de overgang, als kroonprins onder de trainers, naar De Graafschap op. Want de zeer talentvolle coach had ook nooit onder stoelen of banken gestoken dat zijn verdere dromen en ambities in het betaalde voetbal lagen.
En met een beetje geluk zou Duivenvoorden zelfs zomaar volgend seizoen in de Eredivisie kunnen debuteren als hoofdverantwoordelijke. Want ‘zijn’ De Graafschap gaat nacompetitie spelen om promotie en het is een stilzwijgend geheim dat hij hoofdcoach Marinus Dijkhuizen dan gaat opvolgen.

Tol van de roem 

De prijs die je moet betalen om beroemd te zijn (allerlei nadelen die je erbij moet nemen). Dat is kortgezegd de betekenis van deze tussenkop en dat overkwam Quick Boys na het succesvolle seizoen ’24-’25. Allereerst moest er natuurlijk een nieuwe leidsman worden gevonden als opvolger voor Duivenvoorden. Toeval of niet, werd die gevonden in de persoon van Adrie Poldervaart (55), die als laatste hoofdverantwoordelijke was bij De Graafschap in ’22-‘23.
Lichamelijk ongemak zorgde ervoor dat hij zijn job daar niet voort kon zetten. Maar eenmaal weer beter verklaard kroop het bloed waar het niet gaan kon en ging Poldervaart aan de slag als assistent van Danny Buijs bij Fortuna Sittard, met wie hij al eerder in dezelfde rol had samengewerkt bij FC Groningen. Nog weer daarvoor was hij hoofdcoach bij Excelsior Rotterdam, en leidde hij Barendrecht in 2016 naar de Tweede Divisie.
Deze keer dus geen ‘jonge hond’, maar een zeer ervaren rot in het coach vak. Poldervaart moest samen met de technische commissie van de club wel gelijk op zoek naar nieuwe spelers, want door het succes werd de kampioensselectie aardig afgeroomd.

Spelers die dragend zijn en/of beschikken over buitengewone kwaliteiten staan dan extra in de schijnwerpers van de scouts die het betaalde voetbal dienen of van concurrenten in deze Divisie. Zo verloor Quick Boys Patrick Brouwer, Nigel Ogidi Nwankwo en Milan Zonneveld aan het gepromoveerde Telstar (ondertussen al verkast naar Sparta), Neville Ogidi Nwankwo aan FC Utrecht – die wordt verhuurd aan Telstar -en Jason Meerstadt die met coach Duivenvoorden meeging naar De Graafschap. Ravalino Junte verkaste naar Spakenburg. Ook zag Quick Boys een paar oudgedienden die de voetbalschoenen in de wilgen hingen, zoals Chima Bosman, Jan-Willem Kamp en Ivailo Staal en doelman Paul van der Helm.
Kortom een tiental flinke aderlatingen in de hoofdmacht van de Kattukers, die moesten worden opgevuld.

Nieuwe bloed doet het bijzonder goed

We kunnen nu wel stellen dat die opdracht aan de technische mensen van de club meer dan goed is gelukt. Want de nieuwkomers Ronny Boakye (ADO Den Haag), Rano Burger en Xander van den Berg (beide Kon. HFC), David Garden (FC Eindhoven), Tom Noordhoff (Spakenburg), Riley Reemnet en Arantis Roep (beide Noordwijk), Joël van Kaam (ACV), Sem Kroon (ADO ’20) en Tren Drexhage (Barendrecht) hebben zich in de afgelopen 29 duels allen al gemanifesteerd als basisspelers en/of waardevolle invallers.
Samen met de wel trouw gebleven kampioenen van vorig seizoen doen deze nieuwelingen het onder de nieuwe leidsman Poldervaart voorlopig uitstekend. Want vanaf acquit stond Quick Boys in de top drie en wisselde daarin zo nu en dan stuivertje met HHC en Hoek. Sinds afgelopen zaterdag zijn ze weer ranglijstaanvoerder en het is zonder enige twijfel het doel omdat ook na 34 wedstrijden nog te zijn, waarmee ze de titel zouden prolongeren.
Dat is toe nu toe in de Tweede Divisie alleen plaatsgenoot en grote rivaal Katwijk gelukt en die club zal Quick Boys maar wat graag naar de kroon willen steken.
Het weer meedoen om de hoofdprijs is extra knap als je dan ook nog weet dat een enkele oudgedienden en vaste waarden zoals Nick Broekhuizen, Leonard de Beste en Jesse Reinders kampten met forse blessures. Maar De Beste en Reinders zijn sinds kort weer terug en hebben alweer minuten kunnen maken, Broekhuizen is nog steeds aan het revalideren.
Nog meer pech overkwam de titelkandidaat door de aftrek van 1 punt vanwege een opstootje bij Barendrecht. Hoger beroep hielp niet dus dat punt was kwijt, maar voeren ze nu ranglijst aan op basis van het doelsaldo wat ruim beter is dan dat van Hoek.

Doelman Elber Evora was een groot struikelblok voor Quick Boys op 1 februari 2025.

Toeval

Dit keer geen verjaardagsfeestje. Want het toeval wilde dat de historische 0-2 overwinning die G.V.V.V. op 1 februari 2025 boekte in Katwijk samenviel met de 105de verjaardag van Quick Boys. En bij de heenwedstrijd in deze jaargang  op 15 november jl. vierde G.V.V.V. haar 78ste geboortedag. Dat zeer aantrekkelijke duel eindigde uiteindelijk, in een door beide supportersschare te velen, broederlijke puntendeling (1-1). Dit door goals van Leonard de Beste die de bezoekers in het eerste bedrijf op voorsprong schoot, en Arwin van Soest die na de thee al koppend de stand gelijk trok.
Dus nu geen presentjes of wat voor andere plichtplegingen dan ook, er kan gewoon direct gestart worden met toch wel wat tegengestelde belangen voor de beide kemphanen. De gastheren zullen er vol voor gaan om hun titel te prolongeren en daarbij is het winnen van drie punten prioriteit nummer één om de concurrentie voor te blijven. Voor de gasten uit Veenendaal kan ieder te behalen punt belangrijk zijn en niet alsnog in het moeras van de nacompetitie te belanden.

Strijden

Een tweede winst achtereenvolgende op Nieuw Zuid zou uiteraard allemachtig prachtig zijn voor de mannen van coach Vink. Maar eerlijk gezegd is dat meer hopen, bidden en wensen dan de realiteit. Want juist de Poldervaart Boys zijn in het laatste kwartet wedstrijden uitstekend op dreef met slechts twee verlies punten tegen grote concurrent Hoek (1-1). De overige drie werden allen in winst omgezet.
Daarentegen kan G.V.V.V. slechts bogen op één gewonnen wedstrijd, de overige drie gingen allemaal teloor. En dat was vooral tegen ACV en HHC volledig onnodig, waarin best aardig tot redelijk werd gespeeld. Maar ja…. het maken van treffers op de juiste momenten zit de ploeg aanvoerder Maguire c.s. al bijna het gehele seizoen in de weg.

Dat G.V.V.V. voor een resultaat, al is het maar een puntje, het achterste van haar tong zal moeten laten zien gedurende de negentig minuten is een open deur intrappen, want Quick Boys is een topploeg en zal er ook alles aan gaan doen om haar opgebouwde reputatie en status te continueren.

Met al deze info mag u als lezer zelf gokje wagen om een voorspelling te doen over de uitslag, uw schrijver laat een poging daartoe maar achterwege want het oude vertrouwde ‘riedeltje’ met als titel: “Resultaten uit het verleden …………..”, doet uiteraard ook hier weer opgeld.
Met strijd leveren en elkaar in alle geledingen ondersteunen, altijd een eerste vereiste, wordt er gewoon begonnen met een dubbelblanke score. En daarna zullen wel zien of er één, twee of drie achter deze wedstrijd had moeten worden ingevuld.  

Quick Boys – G.V.V.V. begint komende zaterdagmiddag om 15.00 uur op het sportpark Nieuw Zuid, Laan van Nieuw Zuid 25, 2225 SE te Katwijk. Het duel zal onder leiding staan van Dhr. N.H.H.J. Tunnissen uit Venray. Hij zal langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. R. Westenberg en Dhr. C.M. Koster. Vierde official is Dhr. R. Groenewegen.

Tekst: GVVV.nl/Bas van Capelleveen
Fotografie: © Stefan Koops

Ander nieuws

Voorbeschouwing // Ontspannen 32ste editie van Kozakken Boys vs. G.V.V.V.

Voorbeschouwingen | 07 mei 2026
Lees meer

Voorbeschouwing // Klassieker, blauw vs rood, terug op het Panhuis

Voorbeschouwingen | 23 april 2026
Lees meer

Voorbeschouwing // Kan G.V.V.V. in Assen de puntjes op de i zetten?

Voorbeschouwingen | 26 maart 2026
Lees meer