Tariq Dilrosun is de beste speler van seizoen ’25-‘26

Vaak hebben we in het verleden, het voorspelspelletje, en de uitreiking van deze eervolle prijzen aan de drie winnaars gedaan bij een afsluitende avond van de A-selectie, die dan tevens in het teken stond van de afscheid nemende staf- en selectieleden. Maar omdat deze nu al op 16 mei plaatsvond, na afloop van de thuiswedstrijd tegen AFC, en dus nog niet alle 34 duels waren gespeeld, was dat geen optie voor ons als organiserend webredactieteam.
Omdat de A-selectie, staf, begeleiders, bestuursleden en sponsoren komend weekend het seizoen definitief gaan afsluiten met een tripje naar Dublin en deze week verder niet meer bij elkaar kwamen was er helaas geen enkele optie om eerst de prijzen uit te reiken en daarna te publiceren op deze website.
In overleg met TC-baas Rob de Boer en teammanager Bart Broeder is daarom besloten om deze keer eerst te publiceren en in de voorbereiding op het nieuwe seizoen ’26-’27 op een nader te bepalen tijdstip de prijzen, in de vorm van dinerbonnen, uit te reiken.
Voor de ‘lijdende voorwerpen’ zelf is het dus ook een verrassing wie de winnaars zijn geworden.

Hoe worden de spelers beoordeeld

De spelers worden tijdens de vierendertig competitiewedstrijden beoordeeld door een twaalfkoppige jury, die op een schaal van 1 tot 10 cijfers uitdelen. Daaruit wordt dan een gemiddelde berekent voor iedere wedstrijd. Die worden dan bij elkaar opgeteld en gedeeld door het aantal wedstrijden waarin de desbetreffende speler aan onderstaande voorwaarden heeft voldaan.
De spelers krijgen een rapportcijfer als zij in een wedstrijd minimaal 25 minuten hebben gespeeld, hetzij in de basis of als invaller. Om in aanmerking te komen voor een plaats in het eindklassement moeten de spelers in 2/3 van de vierendertig competitieduels (= naar beneden afgerond 22) een beoordeling hebben ontvangen.
Niet alle juryleden konden bij iedere thuis- en uitwedstrijd aanwezig zijn, maar gemiddeld hebben zeven juryleden altijd beoordelingen uitgedeeld, dus al met al kun je daarom stellen dat de beoordelingen behoorlijk evenwichtig is geweest.
Daaruit kwam voort dat er tien gegadigden overbleven voor de drie prijzen, te weten in alfabetische volgorde:

Tariq Dilrosun, Quiermo Dumay, Koen Hillen, Barry Maguire, Joeri Potjes, Arwin van Soest, Justin Spies, Quincy Veenhof, Wimilio Vink en Mitch Willems.

De einduitslag van de 32^ste verkiezing ‘nieuwe stijl’ van dit beste spelers klassement, en waarbij landelijke dinerbonnen t.w. € 25,- 50,- en 75,-, zijn te winnen ziet er als volgt uit.
Toeval of niet, twee van de drie prijswinnaars waren dezelfde namen als vorig seizoen, alleen zakte de winnaar van toen, Mitch Willems, een plekje en pakte Tariq Dilrosun met 0,002 punten voorsprong de titel beste speler van jaargang 2025-2026:

Barry Maguire weer derde

Van de in het betaald voetbal gepokt en gemazzelde Barry Maguire, hadden we al gezien dat hij sinds zijn komst, medio 2022, naar het sportpark Panhuis niet was gekomen om uit te bollen van het profmetier. Nee, ‘onze nummer acht’ ontpopte zich vanaf dag één een zeer gedreven architect op het middenveld, en later centraal in de defensie. Hij had een zeer grote bijdrage aan de terugkeer naar de Tweede Divisie. Zijn prestatie werd dan ook in zijn eerste seizoen beloond met een tweede positie, en daarna in 2023-2024 werd de captain ook aanvoerder van dit beste spelers klassement.
Vorig seizoen veroverde de inwoner van Culemborg de bronzen medaille en die lijn trok hij dit seizoen simpelweg gewoon door, door zich weer te nestelen op de derde positie. Daarmee schaart de voormalig jeugdinternational van Oranje en Ierland zich bij een illuster tweetal die sinds de eeuwwisseling ook viermaal achtereen een plek veroverde in de top drie van dit klassement.
Dat waren Johan Jansen, die zelfs driemaal winnaar werd van de vier keer, en Michiel van der Valk die respectievelijk de 2-2-3 en 2^de positie veroverde.
Dat Barry nog steeds een rasvoetballer is die heel veel plezier haalt uit spelletje is voor vriend en vijand overduidelijk. Daarom mogen we ons ook gelukkig prijzen dat de nu 36-jarige Maguire er nog een seizoen bij G.V.V.V. heeft aangeknoopt, waarin hij ultieme geschiedenis kan gaan schrijven door voor de vijfde maal in successie een plaats in de top drie te gaan veroveren.
Dat is kort en krachtig onze omschrijving van de leider van G.V.V.V. 1 en de recidivist van dit klassement.

Als je een 6,0 als een voldoende beschouwd noteerde hij in de 31 duels er maar drie die minder waren. Met een eindcijfer van 6,51 heeft Barry Maguire en wel wat lagere score dan vorig seizoen (6,77), maar dat geldt voor de gehele selectie die gemiddeld ruim lager uitkwam 6,32 nu, tegen 6,44 vorig jaar.

Mitch Willems zakt een plekje

Voor Mitch Willems kunnen we wellicht volgend seizoen eenzelfde verhaal ophangen als hiervoor, voor zijn aanvoerder Maguire. De geboren Zaankanter is dan ook vier seizoenen in dienst bij onze club, en veroverde hiervoor ook telkens een plek in de top drie. Maar dat is toekomst muziek, eerst terug naar het heden. Verdediger Willems kwam in het seizoen dat G.V.V.V. weer terugkeerde naar de Tweede Divisie het team versterken nadat hij voordien actief was bij KFC Jeugd, AFC O18, Jong Almere City FC en IJsselmeervogels.

Bij zijn debuut seizoen moest Zaandammer in eerste instantie genoegen nemen genoegen nemen met inval of reservebeurten. Maar door blessures van concurrenten en doordat coach Gery Vink tactisch andere keuzes maakte, na een paar magere resultaten, kreeg Willems de kans om zijn kunnen te tonen in het hart van de defensie samen met voornoemde routinier Maguire. Mitch greep die kans met beide handen aan en is sindsdien bijna altijd een vaste waarde.
Helaas bleek zijn blessure gevoeligheid, en het pakken van een rode kaart, deze jaargang, een sta-in-de-weg om gedurende het hele seizoen belangrijk te kunnen zijn. Maar die ‘handicap’ zat hem in de afgelopen drie seizoenen niet echt dwars om toch voldoende beoordelingen te scoren om bij de gegadigden te behoren.
Sterker nog, de 27-jarige centrale verdediger veroverde dus al driemaal in successie een positie bij de top drie. Begonnen met een ‘zilveren medaille’ in 2024, veranderde die vorig jaar in goud.

Deze jaargang speelde Willems wel een stuk minder duels namelijk, 25 tegenover 32 vorig seizoen, waarin hij een beoordeling kreeg en ook kon hij er niet aan ontkomen, dat driemaal genoegen moest worden genomen met een onvoldoende, waar dat er vorig seizoen geen enkele was.
Dit alles neemt niet weg dat Willems zorgde voor een erg spannende ontknoping om de titel van beste speler van G.V.V.V. Achteraf kunnen we vaststellen dat dat gebeurde in de laatste thuiswedstrijd tegen AFC. Want door een hogere score in dat duel van concullega Dilrosun greep die de leiding. Want in het slotduel in Almere werden zowel Willems als Dilrosun – en ook Koen Hillen – aan de kant gehouden en vielen beiden in de slotfase heel kort in, maar kwamen daardoor niet in aanmerking voor een beoordeling.
De reden daarvan was dat het trio, zoals dat heet op scherp stond, met ieder vier gele kaarten op hun conto. Een vijfde zou betekenen dat ze eerste officiële wedstrijd van het nieuwe seizoen zouden moeten missen vanwege een automatische schorsing, na de vijfde gele kaart. Want die blijft staan, dit in tegenstelling tot de gele kaarten die ieder nieuw seizoen weer op nul beginnen.
Samenvattend zou je dan ook kunnen zeggen dat Mitch en Tariq een soort van sprintduel uitvochten, zoals bij atletiek op 100 meter, waar ook de duizendste seconden soms de doorslag moeten geven. Mitch Willems kwam dus net een neuspuntje – lees 0,002 punten – tekort om zijn titel te prolongeren.
Maar ook Mitch verbond zich voor een nieuw seizoen aan G.V.V.V. en zal ongetwijfeld gaan proberen om opnieuw van vaste te waarde te zijn voor het team en als bijzaak daarmee ook nieuwe rol te gaan spelen om de prijzen in deze individuele ranglijst.

Tariq Dilrosun winnaar

Je hebt een gezegde dat zegt: Wat goed is komt snel. Maar het tegenovergestelde daarvan is: Goede wijn heeft een rijpingsproces nodig. En precies dat laatste is van toepassing op de winnaar van dit klassement in deze jaargang 2025-2026, Tariq Dilrosun.
De geboren en getogen Rotterdammer kwam eind september 2022 de gelederen van G.V.V.V. definitief versterken, hij had toen al enkele weken meegetraind, en de competitie in de Derde Divisie was toen al zes wedstrijden onderweg. Tariq kwam toen over van Jong Sparta waar hij op 15-jarige leeftijd neerstreek na zijn jeugdopleiding bij De Spartaan ’20.
De van origine centrale verdediger bleek snel al op meerdere posities in de achterste- en middenlinie goed uit de voeten te kunnen. Daarmee dus een ideale universele speler voor een trainer, want waar hij ook werd neergezet op het veld, altijd zette de atletisch sterke speler zonder mitsen, maren of morren zijn beste beentje voor in dienst van het elftal.
Mede door zijn inbreng dwong G.V.V.V. via de nacompetitie toen promotie af naar de Tweede Divisie. Die eigenschappen brachten de nu 24-jarige speler in dat debuutseizoen een 7^de plek in dit klassement met een rapportcijfer van 6,41. Bij het debuut op het hogere niveau kon Dilrosun niet aanhaken bij zijn eerdere individuele prestaties en eindigde hij als 9^de met een 6,3.

Vorig jaar ging dat alweer een stuk beter en scoorde Tariq een overall cijfer van 6,49, maar kreeg hij slechts in 16 duels een beoordeling, te weinig om een plaats op de ranglijst van het BSK te mogen claimen. Daar leek het aan het begin van dit seizoen ook weer op uit te draaien, omdat er in het eerste kwartet duels louter invalbeurten waren weggelegd voor hem door coach Vink.
Maar daarna kreeg Dilrosun zijn basisplaats terug, hetzij als flankverdediger of als middenvelder, en liet hij ook zien waarom trainer Vink niet om hem heen kon. Want in alle volgende wedstrijden, op de laatste na, stond hij aan de start. Samen met Justin Spies en Quincy Veenhof speelde Tariq in alle 34 wedstrijden.
Daarin liep hij slechts twee onvoldoendes op, maar veel belangrijker, achtmaal was zijn beoordeling een zeven of hoger. Ook was hij belangrijk bij het moeilijkste onderdeel van ons geliefde spelletje, namelijk het maken van doelpunten. In de vorige drie jaargangen maakte de Rotterdammer in totaal 5 treffers, nu verdubbelde hij dat ruimschoots met 8 goals waarvan vier met het hoofd, een andere specialiteit van de winnaar.

Dit alles zorgde ervoor dat Tariq met een overall rapportcijfer van exact 6,59 niet alleen zijn eigen prestaties in zijn vierde seizoen in het blauwe tenue tot een hoogtepunt bracht, maar ook dat hij zich de eervolle en verdiende titel van beste speler van het seizoen 2025-2026 mag toe-eigenen. Een titel die Tariq Dilrosun in het nieuwe seizoen kan en mag gaan verdedigen want ook hij is in 2026-2027 onderdeel van onze hoofdmacht.

Eervolle vermelding

Sporters zeggen vaak dat de vierde plek de meest ondankbare is, omdat je dan net niet in de prijzen valt. Dat geldt in ons geval voor Quincy Veenhof, die deze plek innam. Maar de nu 27-jarige middenvelder/aanvaller uit Ede verdient wel de MVP titel, of in gewoon Nederlands, de meest waardevolle speler. Dat is de speler met de meeste doelpunten en assists achter zijn naam. In de Eredivisie kreeg Mika Godts van Ajax met 17 treffers en 13 assists die titel.
Wij hebben Quincy Veenhof die in de competitie 12 goals maakte en 7x aangever was. En in de KNVB beker daar nog één treffer en één assist aan toevoegde.
We hebben daar geen prijs voor in het leven geroepen, maar willen dat op deze plaats toch niet onvermeld laten.

Pechvogels

Pech had natuurlijk Mart de Jong (30), die vorig seizoen net voordat hij ernstig geblesseerd raakte, precies voldoende duels had gespeeld om de tweede plek veilig te stellen. Die knieblessure duurde veel langer dan gehoopt en daardoor kon, de nu nestor van de ploeg na het vertrek van Danny de Leeuw, er niet voor zorgen dat zijn naam voor de vierde maal in successie in de top drie terecht kwam. Hopelijk kan Mart in 2026-2027 wel voldoende punten vergaren om die plaats opnieuw af te dwingen.

Een ander soort tegenslag is van toepassing voor de vertrekkende goalie Ruben van Kouwen, want hij scoorde van de in totaal 22 spelers die een of meerdere beoordelingen kregen, veruit het hoogste gemiddelde met 6,65 als overall rapportcijfer. Niet zo vreemd overigens wat doelmannen komen vrij vaak voor in de top drie. Maar helaas voor Van Kouwen kreeg aan het begin van het seizoen concullega Elber Evora de voorkeur onder de lat, waardoor zijn totaal bleef steken op 20 beoordelingen, en dat is twee te weinig om tot de kandidaat prijswinnaars toe te treden.

Proficiat

De felicitaties aan Tariq Dilrosun, Mitch Willems en Barry Maguire willen we op deze plaats, namens onze gehele blauwe club, van harte uitspreken. En hopelijk gaat het trio in 2026-2027 met alles wat ze in zich hebben op herhaling om hun titels te verdedigen.

De totale uitslag van het beste spelersklassement en alle overige statistieken kunt u nog eens op u gemak bekijken door op een van onderstaande linken te klikken, dan opent zich in een nieuw venster een pdf-file.

• Beste spelersklassement ’25 – ‘26
• Doelpuntenmakers ’25 – ‘26
• Kaartenpakkers ’25 – ‘26
• Alle prijswinnaars van het beste spelersklassement vanaf 1988 t/m 2026

Als u, als supporter of belangstellende van G.V.V.V. 1, ook eens invloed zou willen uitoefenen op deze ranglijst dan kan dat. Want het webredactieteam, wat dit seizoen op diverse momenten al ietwat uitgedund was door werk, studie, stage of anderszins, kan dus zeker wel extra juryleden gebruiken, want we gaan natuurlijk door met deze mooie traditie in het komende seizoen ’26-’27.
Bezoekt u met een zekere regelmaat de thuis- en uitwedstrijden van onze hoofdmacht, het hoeft echt niet elke wedstrijd te zijn, en heeft u interesse om als jurylid te worden ingeschakeld, stuur dan een mailtje naar webredactie@gvvv.nl of schiet een van de redactieleden voor het begin van de competitie persoonlijk aan, die op 15 augustus a.s. begint.

Tekst namens het webredactieteam: Bas van Capelleveen
Foto’s: © Stefan Koops