Het begint zo ondertussen een traditie te worden dat de laatste thuiswedstrijd van het seizoen door de activiteitencommissie van G.V.V.V. tot Super Saturday wordt gedoopt. Zij organiseren dan ook komende zaterdag een middag vol plezier voor jong en oud en daar maakt het gratis te bezoeken duel G.V.V.V. versus AFC ook onderdeel van uit.
We kunnen er niet omheen, want het seizoen ’25-’26 was er een van ups en downs, waarbij de laatste kwalificatie helaas de overhand had. Natuurlijk kunnen we ook positief zeggen dat het voornaamste doel, namelijk handhaving in de Tweede Divisie, ruim voor het einde is bereikt. Maar als je dat afzet tegen het aantal behaalde punten en de plaats op de ranglijst, na de terugkeer op het hoogste amateurpodium in 2023, die op respectievelijk 54-6de en 53-7de stonden, dan steekt de huidige 13de positie en 41 behaalde punten daar toch wel wat schril tegen af.
Uiteraard zijn er nog twee duels te gaan, maar een plaats in de bovenste helft, of zo u wilt het linkerrijtje van teletekstpagina 833, lijkt er niet meer in te zitten. En dat zal voor veel aanhangers als een (lichte)teleurstelling voelen. Maar dat zal ook gelden voor de afscheidnemende coach Gery Vink en zijn discipelen, die zichzelf ook wellicht wat hoger hadden ingeschaald.
Maar het is zoals het is, daar veranderd geen lieve moedertje nog wat aan.
Het is nu zaak om in deze laatste thuiswedstrijd nog een up aan de prestatiecurve toe te voegen, zodat de balans weer iets die kant op gaat hellen.
Naam en faam
Het van oorsprong in de zondagcompetitie uitkomende AFC heeft daarin een geweldige naam opgebouwd. Toen de eeuwige ranglijst van de Hoofdklasse werd opgemaakt, bij de start van de Topklasse in 2010, hoefden de Amsterdammers slechts een club voor zich te dulden. Dat is medecompetitie genoot De Treffers. En ook in die zes seizoenen Topklasse die daarna volgden, en waarin de geesten van de zaterdag- en zondagvoetballers nog steeds gescheiden waren, lieten The Reds zoals de club liefkozend door de aanhang ook wel wordt genoemd, zich opnieuw gelden.
De Topklasse werd bereikt door een kampioenschap in 2010 en dat kunstje herhaalden de hoofdstedelingen in 2014 in diezelfde Topklasse.
En ja, een voetbalclub met zoveel naam en faam was het dus ook aan haar stand verplicht om bij de invoering van deze Divisie in 2016 acte de presence te geven. Dat lukte d.m.v een zesde plaats op de ranglijst, wat voldoende was om wederom met alle eliteploegen de strijd aan te gaan binden. Maar toen dus wel met een samensmelting van zaterdag- en zondagclubs.
Ilias Latif is een van de vertrekkende spelers.
Klasse komt altijd boven
Het debuut daarin bleek even wennen te zijn voor AFC. Onder leiding van Ton du Chatinier en zijn latere tussentijdse opvolger André Wetzel, moest de ploeg veel moeite doen om niet in gevaar te komen. Maar die moeite was niet tevergeefs, want met een respectievelijke 11de en 12de positie op de eindranglijst werden de twee eerste jaren van de huidige Tweede Divisie toch eigenlijk makkelijk overleefd.
Het herstel tekende zich al af onder interim trainer Wetzel, want onder zijn leiding werd derde periodetitel veroverd. Het was toen al bekend dat Ulrich Landvreugd zijn opvolger zou worden, die in zijn vroege jaren zelf als actief voetballer al had bijgedragen aan de successen van AFC en daarna als oefenmeester flink aan de weg timmerde. Hij bewerkstelligde in die loopbaan al vier promoties met Voorland SC, ASV De Dijk (2x) en Eemdijk.
Het bleek een zeer goed ‘huwelijk’ tussen trainer en club want Landvreugd ging bij zijn debuut in ’18-’19 op het hoogste amateurniveau gelijk aan de haal met de kampioenstitel en werd en passant ook nog benoemd als trainer van het jaar in de Amsterdamse regio.
Het was geen toevalstreffer, want in de twee door corona geteisterde voetbaljaargangen daarna, kwam de klasse van AFC steeds weer bovendrijven. Bij het stilleggen in maart 2020, na 24 gespeelde duels, vond onze gasten zichzelf terug op de 3de stek met vier punten achterstand op koploper Katwijk en in het ultrakorte daarop seizoen was AFC koploper.
Geen prolongatie
Die draad werd in seizoen ’21-’22 in eerste instantie weer prima opgepikt. Want tot einde maart waren Landvreugd pupillen veelal runner-up achter het ongenaakbare Katwijk. Daar had verandering in kunnen komen toen de gedoodverfde kampioenskandidaat zo links en rechts punten ging verspelen. Maar helaas voor allen die The Reds liefhebben maakte hun favorieten in diezelfde periode ook de nodige misstappen. Daarmee raakte de prolongatie van de titel volledig uit zicht en moest er uiteindelijk genoegen worden genomen met een zesde plek op de ranglijst, De succesvolle coach Landvreugd – ondertussen via Telstar nu hoofdtrainer bij FC Den Bosch – had toen al aangegeven dat hij AFC zou gaan verlaten voor een avontuur bij een BVO.
Dus moest er een opvolger worden gevonden. Dat werd de jonge Benno Nihom (39), een coach uit eigen gelederen, die al de nodige vlieguren had gemaakt op trainersgebied bij AFC en ook al meer dan 25 jaar lid is van de club.
Het werd net, als bij het debuut van z’n voorganger, zo’n uitermate spannend seizoen voor Nihom en zijn pupillen. Tot twee speeldagen voor het einde van de competitie voerden de hoofdstedelingen de ranglijst aan, iets wat ze zestien keer daarvoor ook al hadden bewerkstelligd. Maar juist de finishing touch ontbrak doordat de laatste twee duels in een gelijkspel eindigden en Katwijk niet zulke misstapjes maakte, waardoor de Oranjehemden de titel prolongeerden. Zelfs de runner-up positie moest AFC, op basis van doelsaldo, laten aan Rijnsburgse Boys. Toen zal de teleurstelling waarschijnlijk groot zijn geweest over de bronzen plak, maar achteraf in perspectief gezien zal de nieuwbakken coach met zijn pupillen best trots zijn geweest op het behaalde resultaat. Want AFC had maar weer eens bewezen een echte topclub te zijn op het hoogste amateurniveau in ons land.
Eindsprint
Meedoen om de prijzen was uiteraard weer het doel voor de Nihom brigade in zijn tweede jaar als hoofdtrainer. De start in ’23-’24 was nog alleszins goed te noemen, want na vier duels stond men tweede. Maar daarna kwam langdurig de klad erin met behoorlijk wat puntverlies tot gevolg. Dit werd in de derde periode nog enigszins goedgemaakt door daarin slechts tweemaal te verliezen, driemaal gelijk te spelen en de overige zes te winnen, maar dat was bij lange na niet genoeg om de top drie te halen, daarvoor was de achterstand te groot geworden.
De goede eindsprint was wel voldoende om de laatste plaats in de top vijf te veroveren, zoals AFC ook min of meer aan haar stand verplicht was gezien de prestaties in de voorgaande jaargangen.
Ook Quiermo Dumay verlaat G.V.V.V. evenals tegenstander Milan Hoek die afscheid neemt van AFC.
Vervolg eindsprint
De bedoeling was om die eindsprint een vervolg te geven in seizoen ’24-’25 en dat zo lang mogelijk vol te houden om mee te doen in top. Dat lukte door de bank gezien prima, want op enkele uitzondering na bij start laveerde de ploeg van Nihom continu in de top vier op de ranglijst. Maar het behalen van een nieuwe titel op het hoogste amateurniveau zat er niet in, daarvoor waren kampioen Quick Boys en gemeente genoot Rijnsburgse Boys uiteindelijk te sterk. Maar de veroverde ‘bronzen medaille’ achter die twee, en de overgenomen derde periodetitel, bevestigde opnieuw de top status van AFC.
Seedorf nieuwe kapitein op het schip
Helaas voor AFC konden ze de succesvolle Nihom niet verleiden om er een vierde seizoen als leidsman aan vast te knopen. Want in december 2024 kondigde hij zijn vertrek aan om fulltime aan de slag te gaan als lid van het technisch hart van Almere City FC. Daarmee had de clubleiding voldoende tijd om een opvolger te vinden. Toch duurde het even voordat het besluit viel, maar wederom werd de nieuwe coach in eigen gelederen gevonden, namelijk Chedric Seedorf die Nihom al drie seizoenen had bijgestaan als assistent.
Een mooi promotie voor … inderdaad de jongere broer van de beroemde en befaamde Clarence. Hoewel het cv van Chedric (42) lang niet zo goed gevuld is als dat van Clarence staan er toch wel topclubs op zoals: Ajax, Real Madrid en Inter Milan waar hij voornamelijk in de jeugd speelde. Via o.a. NAC, SC Cambuur, HFC Haarlem en de nodigde buitenlandse avonturen (Italië, België en Suriname) stopte hij in 2012 als senior om zich daarna op het trainersvak te richten met nu dus als voorlopig hoogtepunt hoofdtrainer van AFC.
Ook wisselvallig
Waar het voor de G.V.V.V.-ers een enigszins teleurstellend seizoen werd, hebben de fans AFC meer reden tot klagen over het verloop van deze jaargang. Want hun club eindigde in de afgelopen drie seizoenen telkens in de top vijf, met daarin ook tweemaal een bronzen medaille. Die intenties waren ook aan het begin van dit seizoen de voornaamste doelstelling die nieuwe trainer Seedorf, de clubleiding samen met de selectie overeenkwamen.
Want hoewel het vlaggenschip wel een tweetal sterkhouders verloor bleef het merendeel van de selectie intact en werden de vacatures afdoende opgevuld.
Maar dat het ene seizoen het andere niet is, ondanks weinig mutaties, ondervonden de Amsterdammers aan den lijve. Men reikte dit seizoen niet hoger dan 2x een zesde positie, de rest lag er altijd ruim onder zonder voor de gevaarlijke plekken te hoeven vrezen. Uiteraard hebben langdurige blessures van key-spelers daaraan bijgedragen en ook het tussentijdse vertrek, en de komst van nieuwe spelers in de winterstop, waren niet bevorderlijk voor de continuïteit. Dat zijn verzachtende omstandigheden, maar niet des AFC’s.
Dat alles leidde er toe dat de Amsterdammers deel uit maken van de hele brede middenmoot op de huidige ranglijst.
Trainer Gery Vink in zijn karakteristieke aanmoedigende houding zal dat voor de laatste maal doen op het sportpark Panhuis.
Doen bijna niets voor elkaar onder
Op de keper beschouwd ziet de prestatiecurve van de beide kemphanen van komende zaterdag er ongeveer het zelfde uit. Ook G.V.V.V. piekte tweemaal met plek vijf achter haar naam aan het prille begin, maar daarna werd het allengs minder en schoot de ranglijstthermometer op en neer tussen positie 7 en 14. Qua behaalde resultaten verschillen de gastheren en de bezoekers slechts drie punten en twee plaatsen op de ladder in het voordeel van de The Reds, Dit kwam doordat AFC driemaal meer een puntendeling uit het vuur sleepte, waar G.V.V.V. haar trio duels verloor. Hierdoor kun je zeggen dat opponenten van komende zaterdag nauwelijks iets voor elkaar onderdoen.
Datzelfde geldt ook als je naar alle vorige resultaten kijkt die de beide ploegen hebben neergezet in de eerdere duels die ze tegen elkaar hebben gespeeld in Veenendaal in de Tweede Divisie. Dat waren er 7 stuks, waarvan de gastheren van zaterdag er vier wonnen, en AFC drie. Opmerkelijk daarbij is wel dat G.V.V.V. van die vier gewonnen duels dat driemaal deed in de afgelopen drie jaargangen, mede daardoor is het doelsaldo iets in het voordeel van de Veense blauwhemden: 14-12.
Dit wetende zou je kunnen zeggen, dat het op papier althans, gunstig uit ziet voor G.V.V.V. om op deze Super Saturday met tenminste één, maar nog veel liever drie punten, het seizoen ’25-’26 thuis positief af te sluiten.
Afscheid
Dit duel staat ook in het teken van afscheid nemende stafleden en spelers. Om met de eerste categorie te beginnen:
Coach Gery Vink houd het na bijna vijf seizoenen voor gezien bij onze club. Hij leidde G.V.V.V. tot nu toe in 158 wedstrijden, en miste slecht een duel vanwege trieste familie omstandigheden. Keeperstrainer Jacob Mulder verlaat de club na drie seizoenen, zijn teller staat op 100 wedstrijden.
De spelers die de Blauwen achter zich gaan laten zijn in volgorde van dienstjaren;
Danny de Leeuw (zie kopfoto) die G.V.V.V. maar liefst 12 seizoenen trouw bleef en tot nu toe 331 wedstrijden speelde.
Er zijn drie spelers die het mooie blauwe tenue vier jaargangen droegen t.w.:
Ilias Latif die als spits 135 duels speelde, Quiermo Dumay die tot 132 wedstrijden kwam als vleugelverdediger en Ruben van Kouwen die 53x onder de lat stond.
Zijn collega Elber Evora verdedigde het doel van G.V.V.V. 45x in twee seizoenen. En Venitchio Sint kwam als aanvaller in die twee seizoenen tot 35 optredens.
Sam Sow tenslotte kwam in zijn enige seizoen tot viermaal acte de precense.
Namens geheel G.V.V.V. willen wij deze stafleden en spelers dan ook heel hartelijk danken voor de langere of kortere tijd dat de ze kleuren van onze club hooghielden en wensen wij hen veel succes en het verdere verloop van hun carrière als speler of coach/trainer.
Sander de Brito Roque floot in zijn loopbaan heel wat derby’s, waaronder Quick Boys – Katwijk. Maar ook G.V.V.V. – DOVO staat op zijn cv.
Maar ook een onpartijdige heeft zijn afscheid aangekondigd. Ja, en onpartijdig staat natuurlijk synoniem voor scheidsrechter. Want de nu 36-jarige Sander de Brito Roque, die het duel in goede moet gaan leiden, wat hem zeer is toevertrouwd, gezien zijn meer dan 600 wedstrijden de fluit hanteren, kondigde in maart jl. zijn afscheid van de velden aan. Volgende week zal hij nog Rijnsburgse Boys – RKAV Volendam leidden en dan in het over en uit.
Gelukkig gaat zijn kennis en kunde, die heel vaak zeer gewaardeerd werd door iedereen die een wedstrijd onder zijn leiding meemaakte of bezocht, niet verloren. Want in de rol van opleider van nieuwe referees zal al zijn ervaring en mensenkennis meer dan welkom zijn.
Sander namens G.V.V.V. bedanken wij jou voor alle gefloten wedstrijden, speciaal die van G.V.V.V., en wensen wij je veel succes met het opleiden van nieuwe scheidsrechters, waarbij we hopen dat dit veel nieuwe ‘Sander’s’ oplevert die in jouw voetsporen zullen gaan treden.
Deze wedstrijd op sportpark Panhuis begint om 15.30 uur en staat onder leiding van Dhr. S. de Brito Roque uit Laren. Zijn assistenten langs de lijn zijn Dhr. R. Janssen en Dhr. G. van Mun. De vierde official is Dhr. R.G.C.M Schul.
