Op de laatste competitiedag van dit seizoen is Jong Almere City FC gastheer voor onze hoofdmacht. Die hebben in de praktijk nog één punt nodig voor directe deelname aan een volgend seizoen Tweede Divisie. Voor G.V.V.V. staat de eer en/of sportieve revanche op het spel, maar bovenal staat dit slotstuk in het teken van afscheidnemende stafleden en spelers.
Jongste jongetje
De jongste BVO, ook nog eens afkomstig uit de jongste provincie van ons land, heeft in haar korte geschiedenis al aardig wat roerige tijden gekend. Maar als er tegen de tijd dat Almere City FC een halve eeuw oud wordt, een jubileumboek zal verschijnen, dan staat de periode 2022-2025 daar ongetwijfeld goudomrand in. Want de hoofdmacht van Flevolanders promoveerde medio juni 2023 voor de allereerste keer in haar bestaan naar de Eredivisie, en het talententeam keerde terug naar de Tweede Divisie. Dus twee vliegen in een klap.
En beide teams handhaafden zich in ’23-’24 ook nog eens redelijk soepel op de allerhoogste trede van het betaald voetbal en bij de (semi)amateurs. Dat was uiteraard de ultieme opdracht van de clubleiding, dus verdienden de ‘senioren en junioren’ alle lof van zowel vriend als vijand.
Helaas kon het vlaggenschip van de club dat succes vorig seizoen niet bestendigen en moest aan het einde van rit weer een stapje terug doen naar de KKD. Daar stond vorige week Willem II in de weg richting terugkeer naar de Eredivisie.
Maar de jonkies daarentegen handhaafden zich, met een hele knappe zesde plek op de ranglijst, wederom in de Tweede Divisie en zijn daarom ook opnieuw tegenstander van G.V.V.V. in dit seizoen wat na deze onderlinge ontmoeting ook direct over en uit is.
Officieel is de betaald voetbal organisatie Almere City FC opgericht op 1 juli 2005. Maar natuurlijk weten de echte kenners dat er een hele voorgeschiedenis aan vooraf ging, met namen zoals FC Omniworld, Sporting Flevoland en Zwarte Schapen, voordat Almere City FC haar beslag kreeg. En ook dat de oorsprong zelfs nog veel verder terugging, en in onze hoofdstad lag, via roemruchte namen als DWS en FC Amsterdam.
Hoewel dus Amsterdamse roots, niet zo gek natuurlijk omdat Almere halverwege de jaren zeventig van de vorige eeuw uit de grond werd gestampt om opvang te bieden aan de groeiende bevolking van de hoofdstad, houden we het er toch maar op dat het huidige Almere City FC een eigen entiteit is, die de tienerleeftijd nog maar net ontstegen is, en daarmee absoluut het jongste jongetje van de klas in deze Tweede Divisie.
HHC Hardenberg (1954), HSV Hoek (1950) en onze club (1947) zijn dus wel veel ouder qua leeftijd dan Almere City FC, maar behoren t.o.v. alle andere mededingers ook tot de één- twee- en drie na jongsten’. Goede leerschool
Met de komst van Tweede- en Derde Divisie in 2016 besloot de leiding van de profclub om haar ‘Jong team’, niet meer in de onderlinge beloftencompetities te laten spelen, maar de keuze te laten vallen op de strijd met de gevestigde amateurclubs. En dus maakte Jong Almere City FC in 2016 haar debuut in de Derde Divisie. Die keuze was geen direct onverdeeld genoegen voor de talenten van de Almeerse voetbalploeg. Op het nippertje kon de nacompetitie worden ontlopen, want met een veertiende plek eindigde men precies boven de fatale streep.
Maar dat soort ontmoetingen met de gerenommeerde namen uit het zaterdagvoetbal bleek wel een zeer goede leerschool, waarvan de lessen ook nog eens direct in de praktijk werden waargemaakt.
Toetje
Want het jaar daarop werd het seizoen nog wel gestart met een nederlaag, maar daarna volgden 13 ongeslagen partijen op rij. Met ook slechts twee wedstrijden onbeslist en de rest alleen maar driepunters. Daarmee manifesteerde Jong Almere City FC zich als een levensgrote verrassing. Deze ondubbelzinnige succesreeks leverde de ploeg ook de eerste periodetitel op, voor de neus van de latere kampioen Spakenburg.
Jammer genoeg kon die meer dan uitstekende vorm kon niet worden vastgehouden, maar met de uiteindelijke vierde plek in de eindrangschikking achter Spakenburg, Scheveningen en DVS ’33 spraken de Jonge Almeerders een uitstekend woordje mee, en was de strijd om het toetje, beter bekend als nacompetitie, ook veilig gesteld.
Koen Hillen in duel met aanvoerder Sisqo Lever. Links Marley Dors, die nu furore maakt bij de hoofdmacht van Almere City FC.
Promotie
Tegen zondag periodekampioen UNA werd het een superspannende aangelegenheid, want zowel de thuis- als de uitwedstrijd eindigde in 1-1. Verlenging in Veldhoven bracht ook geen beslissing en dus kwam het op strafschoppen aan. Daarin mistte de thuisploeg maar liefst driemaal en de jonkies van Almere niet, waardoor de penaltyreeks met 1-3 werd gewonnen en dus een finale wedstrijd volgde tegen JVC Cuijk wat FC Lisse had geëlimineerd.
Daarin lieten de Almeerders geen twijfels bestaan over wie de promotie het meest verdiende. Bij buurman SC Buitenboys – in het eigen stadion werd op dat moment de kunstgrasmat vervangen door echt gras – werden de Brabanders met 2-1 geklopt, en in Cuijk werd het drie dagen later zelfs 1-3. Een uitermate knappe prestatie van de jonge Flevolanders.
Degradatie
Maar dat een divisie hoger spelen geen sinecure is ondervonden de talenten van Almere City FC in seizoen ’18-’19 aan den lijve. Met een flink gewijzigde selectie, dat is nu eenmaal de consequentie van zo’n leerschool omdat de spelers aan een leeftijdscategorie gebonden zijn, kon dat seizoen de gevarenzone niet worden ontweken.
Op instigatie van de amateurclubs was de KNVB overstag gegaan om het aantal beloftenteams in ’19-’20 terug te brengen tot een maximum van twee. Dat betekende dat het laagst eindigende ‘Jong Team’ sowieso een stap terug moet doen ongeacht de positie op de ranglijst als die tussen plek 10 t/m 16 uitkwam. Tevens werd in Zeist besloten dat er in ’20-’21 geen deelname aan de Derde Divisie zou volgen voor die talententeams van bvo’s.
Onze gasten eindigden toen op plek 16 en dat betekende terugkeer naar de Derde Divisie en Jong FC Volendam mocht die plaats overnemen op het hoogste platform.
Stuivertje wisselen
In het onderbroken eerste (Covid19) seizoen eindigde Jong Almere in de Derde Divisie in de middenmoot en moest daarna dus verplicht terugkeren naar de nieuw opgerichte O21 competitie van de KNVB. Die start in ‘20’-’21 daarin duurde maar heel kort omdat het virus nog steeds niet was uitgeraasd, maar met nieuwe ronde, nieuwe kansen in ’21-’22 zette Almere City O21 gelijk een mijlpaal door zich als allereerste kampioen te kronen van deze nieuwe competitie. Hiervoor was wel een beslissingswedstrijd nodig tegen najaarskampioen Feyenoord O21.
Op het trainingscomplex Varkenoord van de Rotterdammers wonnen de jongemannen van toenmalig trainer Hedwiges Maduro met 0-1. Maar daarmee waren de aanstormende talenten uit Almere nog niet terug in de Tweede Divisie. Want de zeer ingewikkelde reglementen van de bobo’s uit de Zeister bossen wezen uit dat er tegen Jong FC Volendam, dat als elfde was geëindigd, alsnog een tweeluik gespeeld moest worden om handhaving of promotie.
De Oranjehemden redden het vege lijf door een 3-0 thuiswinst en een 1-0 verlies in Almere.
Dat het kampioenschap bij de O21 geen toevalstreffer was van Jong Almere City bewezen ze in mei 2023, want onder leiding van Anoush Dastgir – nu nog coach van Oranje O18, maar deze week werd bekend gemaakt dat hij Jeroen Rijsdijk op zal volgen als hoofdcoach bij het vlaggenschip van de club – werden zij opnieuw overtuigend kampioen in de O21 competitie. Nu kon, wederom Jong FC Volendam, geen roet in het eten gooien want de wijdbroeken eindigden op een rechtstreekse degradatie plaats in de Tweede Divisie. Dus werd het direct stuivertje wisselen geblazen en keerde Jong Almere City terug in de Tweede Divisie.
Quiermo Dumay een van de spelers die zijn laatste minuten gaat maken in het blauwe tenue.
Handhaven is en blijft het doel
Door het doorschuiven van Dastgir als assistent bij het vlaggenschip moest er ook weer een nieuwe oefenmeester worden gevonden. Het werd Danny Schenkel (47), voormalig prof van o.a. Sparta, Telstar en Willem II. Als oefenmeester staan BFC, Zwaluwen Vlaardingen, Ajax Vrouwen en de jeugd van Sparta op zijn cv. Met Schenkel als debuterende oefenmeester in ’23-’24 manifesteerden de jongelingen uit de Flevopolder zich uitstekend en werd aan de ultieme doelstelling van direct handhaven op het hoogste echelon soepel voldaan met een achtste plaats op eindrangschikking.
Alle reden dus voor de clubleiding om door te gaan met de voormalig profvoetballer als gedreven en ambitieuze coach van Jong Almere City FC. Met als belangrijkste opdracht de jonge talenten naar een hoger niveau te brengen, het liefst naar het eigen vlaggenschip. Maar als dat niet lukt om in ieder geval de transferwaarden op te voeren, zodat de club de revenuen daarvan kan plukken. Daarvoor is spelen op een zo’n hoog mogelijk niveau met veel weerstad de beste leerschool en daarom is handhaving in de Tweede Divisie direct daarna de opgave.
Dat lukte coach Schenkel en zijn pupillen zelfs nog overtuigender dan bij de terugkeer, want vorig seizoen eindigde Almeerse talenten op positie zes, één plekje hoger dan de Veense gasten.
Nieuwe leidsman
Omdat assistent Anoush Dastgir van Jeroen Rijsdijk bij de hoofmacht in juli vorig jaar verkaste naar de KNVB zocht de clubleiding de oplossing in eigen gelederen. Danny Schenkel die het met de jongelingen zo uitstekend had gedaan kreeg het aanbod om de plaats Dastgir in te nemen, en die pakte hij met beide handen aan. Maar door dat doorschuiven ontstond wel een nieuw hiaat, wie moest Jong Almere nu gaan leiden? Ook die invulling vond men heel dicht bij huis.
Want Ralph Hovestad (36) liep in het kader van het behalen van zijn UEFA A–diploma al stage bij het Jong team en werd gevraagd om die stageplek om te zetten naar een vast dienstverband. Dat was koren op de molen van de voormalig speler van Ajax, RKC Waalwijk, FC Volendam, FC Lienden, DOVO, USV Hercules en IJsselmeervogels, die dan ook gretig toe hapte.
Zijn trainersloopbaan was Hovestad in 2020 begonnen bij de jeugd van IJsselmeervogels. En vorig seizoen als assistent, van de in december jl. ontslagen Raymond Bronkhorst, het kampioenschap van ‘De Vogels’ in de Derde Divisie als eerste grote prijs op zijn trainers cv kon bijschrijven.
Uitermate knap
Inherent aan zo’n talenteam is ook dat de mutaties in de selectie zich, bij wijze van spreken, afspelen met de snelheid van het licht. Dit doordat de leeftijdsgrens is bereikt, of de doorstroming naar de hoofdmacht plaatsvind, of er andere clubs op bvo- of amateurniveau op het vinkentouw zitten om hun slag te slaan. Van dat laatste profiteerden dit seizoen o.a. competitiegenoten Rijnsburgse Boys (Agyeman), Quick Boys (Garden), Spakenburg (Guiting en Puriel), en onze eigen club die Aaron Menelik tussentijds overnam van Katwijk.
Maar ook de doorstroming vond plaats, want o.a. Jaden Pinas, Emmanuel Poku, Sam Amoah, Twan van der Zeeuw, Guus Beaumont, Olivier de Nijs en Marley Dors behoren tot het keurkorps van Jeroen Rijsdijk, waarvan diverse spelers zo en dan ook nog uitkomen voor het team van Hovestad.
Al met al waren er vijftien vertrekkers en dertien nieuwelingen.
Met die wetenschap is het dan ook uitermate knap dat Jong Almere City FC nog steeds aan de doelstelling voldoet, en dat is direct handhaven.
Ultieme doel binnen handbereik
Daarvoor moet een eindpositie in het linkerrijtje worden gepakt of moet Jong Sparta voor worden gebleven. Aan beide voorwaarden wordt op deze laatste speeldag voldaan, met plek acht, en twee punten voorsprong op de Spartanen, Daarbij is ook nog eens een doelsaldo van +6 t.o.v. de concurrent uit de Havenstad. Dat alles maakt in de praktijk dat de ‘Hovestad boys’ nog één punt nodig hebben om het ultieme doel te bereiken. Maar bij winst is alles klip en klaar.
Waar vorig seizoen een geweldige eindsprint na de winterstop, met 11x op rij de volle buit, aan de basis lag van de beste eindprestatie (6de) in de Tweede Divisie, is het nu allemaal wel wat regelmatiger. Want vanaf half september 2025 tot begin februari jl. bivakkeerde de Hovestad brigade continu op plekken vier of vijf. Een flinke dip daarna, met slechts 1 punt uit zes ontmoetingen, veroorzaakte een duikeling. Maar deze werd weer gepareerd, of zo u wilt gerepareerd, met vier winstpartijen uit de laatste zes duels.
Daarin was clubtopscorer (17x), Immanuel Ghogli (20), die ook al vijfmaal zijn opwachting maakte bij het vlaggenschip van de club, het goudhaantje met vier treffers. Maar ook leeftijdsgenoot Marley Dors die de laatste paar maanden al 12x zijn opwachting maakte bij de hoofdmacht in de KKD en de Play Offs, en door diverse analisten de hemel werd in geprezen, had een flink aandeel in de prestaties van Jong Almere. Hij kwam als jongeling via Jonathan in de jeugdopleiding bij de Almeerders terecht en scoorde in de Tweede Divisie al 16x en was achtmaal aangever.
Mitch Willems, die zelf ook voor Almere City O21 en O19 uitkwam, tracht Emmanuel Poku de bal te ontfutselen. Poku is een van de talenten die dit seizoen zijn doorbraak maakte bij de hoofdmacht van de Flevolanders.
Talentenploegen altijd lastig
Dat winnen van talentenploegen geen sinecure is weten we uit het verleden. Vaak had G.V.V.V. het zeer lastig tegen dat soort teams. Dat is dit seizoen ook weer duidelijk geworden bij de uitwedstrijd in Rotterdam tegen Jong Sparta. Daar leed onze ploeg een forse nederlaag, want er stond na 90 minuten 5-2 op het scorebord.
Maar ook in Veenendaal tegen de aanstaande tegenstander en gastheer ging het flink mis. Toen waren voornoemde Ghogli en Dors ieder eenmaal trefzeker en deed de nummer drie op de clubtopscorerslijst van Jong Almere, Aymane Bais (nu 9 treffers), er een dubbel schepje bovenop. Daardoor stond er aan het einde van de rit 0-4 op het wedstrijdformulier, want G.V.V.V. kon hier niets tegenover stellen.
Daar waren wel wat verzachtende omstandigheden voor aan te voeren, want G.V.V.V. moest al na een klein kwartier gedecimeerd verder. Na een handsbal buiten het strafschopgebied werd goalie Van Kouwen met rood naar de kleedkamer gezonden. Veenhof maakte plaats voor reserve sluitpost Evora, die gelijk kon vissen op de vrije trap van Dors, die was gegeven na de handsbal. Van de wissel van Meeuwsen voor Van Soest, in de rust bij een 0-2 achterstand om met meer snelheid te gokken op de mogelijke counters, kwam ook niets terecht. Want na tien minuten viel Meeuwsen al geblesseerd uit. Kortom het werd een wedstrijd om snel te vergeten.
Gastheer favoriet
Kort door de bocht zou je de stelling kunnen poneren dat de zogenaamde achterkanten van de beide teams elkaar niet zo heel veel in sterkte (of kunnen we beter spreken van zwakte?), ontlopen. De gastheren kregen er 58 om de oren, de bezoekers 62. Daarmee behoren de beide kemphanen tot de top vijf van meest gepasseerde defensies in de Tweede Divisie. Het verschil van vijf punten op de ranglijst, in het voordeel van de talenten uit Almere, is dus veroorzaakt door een veel sterkere voorkant. Waar G.V.V.V. er 48 maakte, en tot een van de minst scorende ploegen behoort, kwam Jong Almere tot 65 doelpunten en staat daarmee in de top vijf. Op basis daarvan, zouden de gastheren dan ook als favoriet kunnen worden aangewezen om de winst in eigen huis te houden.
Byron Burgering, nu spelend voor Almere City FC en Tyrese Noslin die vanuit Flevoland naar SC Telstar verkaste.
Symbolische terugkeer en laatste minuten
Daar komt nog bij dat onze favorieten in de voorgaande drie wedstrijden in Almere slechts eenmaal één punt wisten mee te nemen (3-3 in ’23-’24). Vorig jaar op 15 februari draaide het treffen uit op een dubbele teleurstelling. De al voornoemde Poku (2x), De Nijs en Dors zorgden toen ook voor vier treffers, waarvan er maar één van Spies tegenover stond.
Maar veel erger dan die nederlaag was het vroege uitvallen van Mart de Jong met een gebroken knieschijf en peesschade. Het duurde ruim 15 maanden voordat de middenvelder vorige week zaterdag heel kort zijn rentree maakte en de in totaal 240ste wedstrijd aantikte in zijn negende seizoen in het blauwe tenue.
Zijn mogelijk ietwat langere terugkeer op het veld waar het ongeluk gebeurde, want er was sprake van een zeer ongelukkige botsing met een tegenstander, zou voor de sympathieke Edenaar symbolisch zijn, waarbij het resultaat ondergeschikt is.
Natuurlijk zal G.V.V.V. gaan proberen om in dit slotstuk van de competitie nog één of drie punten bij te schrijven, want dat is sportmannen eigen. Maar deze allerlaatste wedstrijd zal vooral in het teken staan van de laatste minuten in dienst van G.V.V.V. voor trainer Gery Vink, keeperstrainer Jacob Mulder en de spelers Ilias Latif, Danny de Leeuw, Elber Evora, Ruben van Kouwen, Venitchio Sint, Quiermo Dumay en Sam Sow.
Bij deze willen wij al deze heren nogmaals heel hartelijk bedanken voor hun kortere of langere tijd dat zij de kleuren van onze club hoog hebben gehouden, en wensen wij heel veel succes in hun verdere voetballoopbaan bij andere verenigingen, behalve als het op onderlinge confrontaties aankomt in de toekomst met hun voormalig werkgever.
Maar ‘dat is logisch’ zou onze bekende nummer 14 zeggen.
Speciale bezoeker?
We zijn nog wel benieuwd of er zaterdag wellicht een speciale bezoeker aanwezig zal zijn. Daarmee bedoelen we natuurlijk Byron Burgering (25).
Burgering die zijn naam vestigde in drie seizoenen (’21 t/m ’23) bij G.V.V.V. maakt sinds dit seizoen deel uit van de hoofdmacht van Almere City FC (via FC Den Bosch), waar de vleugelflitser een contract heeft tot 2028. Hij was bij de ploeg van coach Jeroen Rijsdijk tot half maart jl. een redelijk vaste waarde met acht treffers en vier assists op zijn naam in de KKD. Maar in de afgelopen maanden heeft Byron jammer genoeg geen selectieplaats meer kunnen afdwingen bij de hoofdmacht van onze opponent.
Maar wellicht vind Burgering het toch wel leuk om zijn huidige trainingsmaatjes en voormalig ploeggenoten tegen elkaar aan het werk te zien. Wie zijn favoriete ploeg dan is? Dat maakt niet uit. Want iemand die in 104 duels G.V.V.V. 48 doelpunten bezorgde en arbeidsethos altijd hoog in het vaandel had staan is en blijft een niet te vergeten naam in de annalen van onze club.
De wedstrijd Jong Almere City FC – G.V.V.V. begint om 15.30 uur op het sportpark Fanny Blankers Koen, Competitieweg 22, te Almere en zal onder leiding staan van scheidsrechter Dhr. T.R. Winkel uit Leermens die langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. G. Nusselder en Dhr. R. Broekman. Vierde official is Dhr. M. Klaare.
