Met wat overdrijving zou je kunnen stellen de het neutrale publiek op sportpark De Zwaaier vanmiddag een wel heel matig zomeravondpotje voetbal kreeg voorgeschoteld. Alle statistieken waren over 90 minuten ongeveer in evenwicht, maar de gastheren sloegen, vooral uit de omschakeling, driemaal toe, tegen de gasten slechts eenmaal.
Met het getoonde spel van de 22 acteurs kwam ook voorspelling in de kop van de voorbeschouwing op duel kwam volledig uit. Want daarin stond dat er een ontspannen 32ste editie van deze klassieker aanstaande was. Dit vanwege het feit dat de beide ploegen zich veertien dagen geleden al definitief veilig hadden gespeeld voor een volgend seizoen deelname aan de Tweede Divisie.
Zon en vuurwerk
Want waar dit duel, tussen de twee oude bekenden van het zaterdagvoetbal, in het verleden nog wel eens ontaarde in een verhitte strijd, kwam vanmiddag de enige hitte van het fel schijnende zonnetje en het vuurwerk van Q-side, de fanatieke aanhang van de thuisploeg die haar veertigste verjaardag vierde. Op het veld was het koel en berekenend en was er nauwelijks vuurwerk te zien in de vorm van kansen laat staan doelpogingen.
In het eerste half uur deden Veenhof (2x) en Dilrosun namens de gasten pogingen daar toe en Hassan namens de Kozakken Boys, maar alles zonder enig gevaar. Het was ook verwonderlijk dat de eerste de beste snelle uitbraak wel een treffer opleverde. Jalloh lanceerde Versluis die op het randje van buitenspel en uit een moeilijke hoek toch goalie Van Kouwen wist te verschalken. Via weer zo’n uitbraak kort voor rust, nu zelfs vier tegen twee had het nog erger kunnen worden voor het tandeloze G.V.V.V., maar nu voorkwam captain Maguire door zich goed op te stellen een nieuwe sof.
Op rozen
Met twee ongewijzigde teams na de pauze, bleef het spelbeeld hetzelfde. G.V.V.V. mocht veelvuldig de bal hebben maar ging daar zo slordig mee om dat Kozakken Boys geduldig wachtte op die fouten om daarna proberen toe te slaan. Dat lukte al bijna toen het tweede bedrijf nog geen drie minuten oud was. In de zestien kregen de in het zwart geklede Veense blauwen het speeltuig maar niet weg die driemaal voor de voeten van een tegenstander uit kwam. De laatste inzet verdween maar rakelings langs de voor G.V.V.V. goede kant van de paal.
Het was een teken aan de wand, want ook daarna kregen de bezoekers geen enkele druk op tegenstander en bleef er gegrossierd worden in foute passes en/of balverlies. Het was daarom geen verrassing dat na een klein uur spelen het duo Jalloh – de gevaarlijkste man op het veld – en Versluis via een mooie combinatie de 2-0 op het scorebord lieten zetten. Opnieuw zag sluitpost Van Kouwen er niet al te betrouwbaar wat de ingeschoten bal leek wel degelijk houdbaar net als bij de 0-1.
De Kozakken leken met de slappe inzet van de opponent en die voorsprong op rozen te zitten.
Ilias Latif kon zijn treffers tegen Kozakken Boys niet ophogen.
Invallers gooien deur op slot
Dat was ook zo tot G.V.V.V. een kwartiertje voor tijd in een keer de noodzaak wel inzag om nog iets van te maken voor de bus vol meegekomen aanhangers. Aanvoerder Maguire, een van de weinig spelers die nog wel een voldoende scoorde, legde de bal vanaf het middenveld op het hoofd van Joeri Potjes. Die op zijn beurt de bal bij Dilrosun bezorgde. Met de rug naar het doel draaide de middenvelder zich vrij en schoot knap zijn achtste treffer van het seizoen binnen en tevens de aansluitingstreffer.
Het bleek achteraf gezien eigenlijk de enige oprisping te zijn, want de laat op gang gekomen drang naar voren leverde nauwelijks nog iets op. Sterker nog, in de slotminuut gooiden invaller Khayti als aangever en Thomassen als afmaker de deur definitief in het slot.
Tariq Dilrosun bezorgde zijn ploeg de eretreffer.
Gezien de effectiviteit waarmee de Werkendammers te werk gingen viel er ook niets op de winst af te dingen en zal G.V.V.V. zich ernstig moeten gaan beraden hoe ze dit seizoen ’25-’26 nog een beetje met een enigszins redelijk gevoel kunnen gaan afsluiten in de laatste twee duels.
Te beginnen met de allerlaatste thuiswedstrijd komende zaterdag tegen AFC, dat vanmiddag Excelsior Maassluis door een 3-2 winst, vooralsnog definitief naar deelname aan de p/d competitie verwees.
Aanvang is dan 15.30 uur omdat alle competitie duels in de laatste twee ronden, om competitie vervalsing te voorkomen, op dezelfde tijd moeten beginnen. En die is vastgesteld op een uur later dan gebruikelijk.
Kozakken Boys – G.V.V.V. 3-1 (1-0)
Scoreverloop: 33. Dion Versluis 1-0, 59. Dion Versluis 2-0, 76. Tariq Dilrosun 2-1, 90. Jordy Thomassen 3-1.
Gele kaarten: 3. Barry Maguire, 69. Mitch Willems (G.V.V.V.), 14. Gwaeron Stout (Kozakken Boys)
Opstelling Kozakken Boys: Ramon ten Hove (k.), Tom Sas, Mouad Hassen (83. Carlito Fermina), Dion Versluis (83. Jordy Thomassen), Sam Soetens, Sidi Jalloh (63. Damian Timan), Damian den Besten, Mark Veenhoven (57. Storm Hop), Jesse Giebels, Grad Damen (63. Nasser el Khayati), Gwaeron Stout ©.
Opstelling G.V.V.V. : Ruben van Kouwen (k.), Quiermo Dumay, Barry Maguire ©, Mitch Willems, Joeri Potjes, Tariq Dilrosun (90+3. Sam Sow), Quincy Veenhof (75. Giel Slijkhuis), Wimilio Vink (75. Danny de Leeuw), Justin Spies, Ilias Latif (75. Koen Hillen), Krijn Meeuwsen (57. Venitchio Sint).
Scheidsrechter: Dhr. M. Wever (Muntendam)
Toeschouwers: 650
