Aanstaande zaterdag staat de derde, en tevens laatste, van de drie thuiswedstrijden op rij op de programmarol. Na vv Kloetinge, het bekerduel tegen DVS ’33 Ermelo, komt dan RKAV Volendam het sportpark Panhuis met een bezoek vereren.
Dat de ruim 37.000 inwoners van de gemeente Edam-Volendam voor een flink gedeelte voetbalminnend zijn hoeft geen betoog. Het dorp heeft natuurlijk FC Volendam dat dit seizoen helaas weer eens een stapje terug moest doen naar de Eerste Divisie, en voorheen Jong FC Volendam als tweededivisionist, wat na de degradatie in 2023 nu uitkomt in Divisie 2 van de O21 competitie van de KNVB.
Daarvan zijn onze bezoekers (voorheen RKSV) nu RKAV Volendam, de stamhouder van het geheel.
Want medio 1920 kwamen de inwoners van Volendam in aanraking met het ons aller zo geliefde spelletje voetbal, dat ze tot op dag van vandaan, van jong tot oud, van klein tot groot, en actief of passief, heel erg bezighoudt.
RKAV Volendam en FC Volendam
RKSV Volendam werd in 1978 afgesplitst in een betaald voetbalorganisatie: FC Volendam, en een amateurvereniging: RKAV Volendam. Er is sindsdien altijd een sterke relatie geweest, en nog steeds aanwezig, tussen de FC en de RKAV Volendam. Dit is in de afgelopen jaren met name tot uitdrukking gekomen in een gezamenlijke jeugdopleiding en een gezamenlijk gebruik van accommodaties, welke ook naast elkaar gelegen zijn.
Heen en weer, heen en weer
De afsplitsing betekende zeker niet dat de amateurtak het maar even op z’n elfendertigst ging doen. Nee, in het voetbal DNA van de Volendammer ligt opgesloten dat ze zich ten alle tijden willen bewijzen. Dat dit met vallen en weer opstaan gepaard gaat nemen ze op koop toe.
Al heel snel meldde het prestatieteam van de amateurtak zich op het hoogste zaterdagniveau de toenmalige eerste klasse. Maar na zes jaar daarin ging het mis en volgde degradatie in 1984.
Men viel zelfs terug naar de Derde Klasse en pas in 1994 werd het verloren gegane terrein heroverd.
Toen die hoogste trede in 1996 werd omgedoopt tot Hoofdklasse lukte het, zij het met wat pijn en moeite, om zich nog vijf seizoenen te handhaven.
Maar in 2001 moest toch weer een stapje terug worden gedaan. Datzelfde gebeurde in de twee decennia daarna nog driemaal, toen de Hoofdklasse weer eens was bereikt. De bekende botter ‘De Heen en Weer’ maakte dan ook overuren.
Alleen maar heen
Na een goede rentree in ’18-’19 met een tweede plaats en twee door coronajaren geteisterde competitie jaargangen (tiende en achtste), eindigde RKAV Volendam in jaargang ’21-’22 achter kampioen s.v. Urk op een tweede plaats. Met een periodetitel op zak was deelname aan de play-offs verzekerd. Daarin werd eerst Zwaluwen Vlaardingen aan de kant geschoven (2x 3-1 winst).
Door de 0-1 winst daarna bij ARC – heden ten dage onder leiding van voormalig G.V.V.V. oefenmeester Niek Oosterlee – leek men op rozen te zitten bij de thuiswedstrijd in het eigen Hein Koning stadion, maar niets was minder waar. Tot ruim in blessuretijd leidde de bezoekers de dans met 1-2, en leek een verlenging nodig. Maar Joey Tol zorgde met de gelijkmaker ervoor dat de befaamde botter alweer aan z’n volgende vaartochtje kon beginnen en dat RKAV Volendam zich voor het eerst in de historie van de club derdedivisionist mocht noemen. De Oranjehemden golden in dat seizoen als een van de best voetballende ploegen in de Hoofdklasse B en werden daarmee een aanwinst voor de Derde Divisie.
Door de promotie van de Volendammer amateurs en de degradatie van onze eigen hoofdmacht kwamen ze elkaar in jaargang ’22-’23 na twaalf jaar weer eens tegen in competitieverband. Want daarvoor, in de Eerste- in Hoofdklasse, waren de Oranje- en Blauwhemden met een zekere regelmaat competitie genoten van elkaar geweest.
Beide teams gingen met geheel verschillende belangen die stap omhoog, en de trede lager in. De debutant wilde langer dan één seizoen deel uit maken van de Derde Divisie en dus was handhaven de doelstelling, en G.V.V.V. wilde zo gezwind als mogelijk terugkeren op het hoogste amateurniveau. Beide clubs slaagden in hun missie. Volendam eindigde precies boven de gevaarlijk streep en ontliep daarmee directe degradatie en het spelen van play-offs.
Dat laatste was wel voor de ploeg toenmalig coach Vink weggelegd, maar dan in de strijd voor promotie. Dat ging de Veenendalers uitstekend af, en na zes duels daarin mochten ze zich weer tweededivisionist noemen en dus scheiden de wegen zich weer.
Handhaven wordt kampioenschap
In haar tweede seizoen in de Derde Divisie hadden onze gasten van komende zaterdag dezelfde doelstelling als bij het debuut: zo snel mogelijk handhaven.
Daar leek het in het begin ook op uit te draaien, want na acht ronden stond de ploeg van toenmalig coach Berry Smit op de 14de stek. Maar daarna kregen de Volendammers de wind volop in de zeilen en hadden bij het ingaan van de winterstop de top al drie bereikt. Die winterslaap verteerden ze ook uitstekend want daarna werd het alleen maar mooier. Met fris en fruitig aanvallend voetbal, werd het zelfs regelmatig stuivertje wisselen aan de top met de gedoodverfde kampioenskandidaten IJsselmeervogels en SC Genemuiden.
Daarmee was het verrassend goede presteren van de ‘Wijdbroeken’ nog niet over, want begin april 2024 werd de koppositie gepakt en die werd niet meer afgestaan. Voor zowel vriend als vijand was dat kampioenschap een volkomen verrassing, maar daarom zeker niet minder dan een fantastische prestatie en ook volkomen verdiend. Er werden 66 punten verzameld, drie meer dan runner-up IJsselmeervogels, en ook het doelsaldo van 92-53 was ruimschoots het allerbeste van de gehele Derde Divisie. Debet daaraan waren o.a. 11-2 en 0-5 tegen ODIN ’59, 6-0 tegen Kampong en 3-6 uit bij Staphorst.
Jim Beers (nu IJsselmeervogels) en Roy Tol waren de exponenten van die ongekende doelpuntenproductie met respectievelijk 27 en 15 treffers.
Onverwachte trainerswissel
Door dat kampioenschap debuteerden de amateurs van Volendam dus in augustus 2024 in de Tweede Divisie. Het was volkomen logisch dat handhaven de eerste en grootste prioriteit was. Op een bleke start na, lukte dat voortreffelijk. Want daarna balanceerde het ‘Andere Oranje’ continu tussen de posities 12 en 15 op de ranglijst, met aan het einde van het liedje een dertiende plek, en dus behoud van het tweededivisionistenschap.
Voor ras Volendammer en trainer Berry Smit, die al bijna zijn hele leven betrokken was bij alles wat voetballend Volendam heet, zowel de bij de amateurs als de profs, als speler of trainer, was dat een mooi succes in zijn derde opeenvolgende seizoen, en in totaal 8 jaar als leidsman van RKAV Volendam. Dus stond eigenlijk niets een vierde seizoen in de weg zo vond ook de clubleiding.
Maar Smit dacht daar anders over en vond dat zijn houdbaarheidsdatum verlopen was en hij een nieuwe uitdaging aan moest gaan. Die vond Berry Smit bij vierdedivisionist FC Purmersteijn. Ook daar liet hij zijn klasse als trainer zien, want de club uit Purmerend werd kampioen en debuteert dit seizoen in de Derde Divisie.
Gepokt en gemazzeld
Dus moesten de verantwoordelijken op zoek naar een nieuwe coach. Die werd betrekkelijk snel gevonden in de persoon van Ted Verdonkschot die sinds 2021 actief was voor FC Aalsmeer en die de club in die tijd van de Tweede Klasse naar de Vierde Divisie bracht.
Zijn naam zal bij vele zaterdagvoetballiefhebbers meteen een belletje hebben doen rinkelen. Want de gepokt en gemazzelde 62 jarige Haarlemmer is al vele jaren actief in de top van het amateurvoetbal en was ook assistent trainer bij bvo’s Telstar en HFC Haarlem. Als hoofdcoach diende Verdonkschot o.m. EDO, Rijnsburgse Boys, Young Boys, HHC, Quick Boys, IJsselmeervogels, Kon. HFC en ODIN ’59.
De zeer gerespecteerde en gewaarde coach liet weten dat hernieuwde handhaving met Volendam al een kampioenschap op zich zou zijn, en hij daar met zijn manschappen ook voluit voor zouden gaan in jaargang ’25-‘26.
Dat ‘kampioenschap’ werd, mede door de uitstekende prestaties na de winterstop, waarin uit negen duels slechts vijf verliespunten werden genoteerd, ruimschoots behaald. Met opnieuw een 13de stek op de ranglijst kon het bekende Volendamse vaarschip ‘de Heen en Weer’ in de havenloods blijven liggen. Daarmee zijn de Verdonkschot boys voor de derde keer op rij vertegenwoordigd op het hoogste amateurniveau.
Weinig ‘Jassen’, en weinig mutaties
Waar Verdonkschot een ‘Jas’ is, namelijk afkomstig uit Haarlem, is zijn selectie dat bepaald niet. Want RKAV Volendam staat er al jarenlang om bekend dat het heel veel rasechte geboren en getogen Volendammers in het keurkorps heeft.
Bond, Plas, Karregat, Keizer, Kwakman, Plugboer, Sier, Smit, Steur, Schokker, Veerman, Vlak, Zwarthoed en Tol, zijn echte Volendamse familienamen en deze zijn ruimschoots, soms zelfs meerdere keren, vertegenwoordigd in de selectie.
Verdonkschot zag dat het gros van de selectie van vorig seizoen de club trouw bleef. En kreeg zelfs oude bekenden terug zoals: Ilias Boudouni (FC Lisse), Azeddine Sout (Rijnsburgse Boys), Daan Steur (was gehuurd door IJsselmeervogels) en Gery Vlak (Kon. HFC), die allen al eerder het oranje tenue droegen. Mitchi Huijsman (ADO ’20) maakte het kwintet vol, voor het kwartet vertrekkers of spelers die hun voetbalschoenen in de wilgen hingen.
Jas is overigens de Volendamse benaming voor een importbewoner, of in dit geval speler. Die droeg vroeger namelijk een jas, terwijl de originele Volendammer in klederdracht dat kledingstuk niet droeg.
Prima start
Het uitgangspunt in dit derde jaar Tweede Divisie voor RKAV Volendam is opnieuw: Erin blijven. Maar daarnaast is de intentie van de clubleiding en staf ook om wat stabieler te gaan presteren dan in de twee voorgaande twee seizoenen. In deze net op gang gekomen jaargang hebben aanvoerder Nick Runderkamp en zijn teammaten voorlopig al een voorschot genomen op die stabiliteit. Want alleen in de ouverture van dit seizoen moesten ze hun meerdere erkennen in de regerend kampioen en weer huidig koploper, Quick Boys (5-0). Maar van HSV Hoek en Spakenburg werd thuis met 2-1 gewonnen gevolgd door een remise tegen Barendrecht (1-1). Buitenshuis waren er ook draws tegen Kloetinge en IJsselmeervogels, beide 1-1. Met als gevolg dat onze opponent met negen punten uit 6 ontmoetingen keurig in de middenmoot staat.
En daar kwam afgelopen dinsdagavond nog een mooie bonus bij, want de Verdonkschot brigade plaatste zich voor het hoofdtoernooi van de KNVB beker door in eigen huis Spakenburg aan de kant te schuiven. Nu geen overwinning zoals op 22 augustus jl. in het competitieduel, maar na verlenging (2-2), en strafschoppen (4-3) werd de erkende cupfighter uit die andere vissersplaats uitgeschakeld. Kortom Volendam heeft de smaak te pakken.
Visitekaartje
In tegenstelling tot alle eerdere 10 ontmoetingen op sportpark Panhuis in de diverse klassen tegen RKAV Volendam, waarvan G.V.V.V. er zeven won en driemaal de punten werden gedeeld, werden de volgende twee kennismakingen met die club op Tweede Divisie niveau, een grote sof. Want op 8 maart 2025 maakte de Oranjehemden ondubbelzinnig een einde aan die ongeslagen thuis status van onze hoofdmacht in de onderlinge duels. Want toen scoorden de rechtgeaarde Volendammers Niels Kwakman, Perry Karregat (2x), Azeddine Sout, en Roy Tol, vijf treffers. Ze namen daarmee telkens een voorsprong voordat Ilias Latif en Quincy Veenhof wat konden terugdoen. Aan het einde stond er dus 2-5 op het scorebord.
En ook ruim een jaar later, namelijk 14 maart 2026, trokken de bezoekers ruimschoots en ook verdiend aan het langste eind. Daan Steur opende na de thee de score, gevolgd door Roy Tol (2x) waarvan de laatste vanaf de elfmeterstip. In de slotfase redde Tariq Dilrosun nog de spreekwoordelijke eer (1-3). Daarmee nam de ploeg van Verdonkschot revanche voor de 0-2 nederlaag in de heenwedstrijd toen Veenhof en Van Soest voor de treffers zorgden.
Hiermee is wel duidelijk dat Volendam haar visitekaartje op het sportpark Panhuis had afgegeven. Dat kaartje willen ze natuurlijk nog eens voorzien van extra glanslaagje door daar een derde overwinning op rij aan toe te voegen. Vandaar ook de titel van deze vooruitblik.
Geen trio, maar puntendeling?
Het is aan de mannen van de interim trainers Dennis van Meegdenburg en Jan Veldhuizen om voor dat mogelijke trio winstpartijen van de Oranjehemden een stokje te steken en zelf het spelletje ‘Drie op een rij’ te winnen. Want de tussentijds aangetreden oefenmeesters hebben samen met de selectie in die twee duels al voor een mooie ommekeer gezorgd na de dramatische competitie start. Vorige week zaterdag werd tegenstander vv Kloetinge op een zeer overtuigende manier, door een 3-0 zege, op de lange terugreis naar Zeeland gestuurd. Daarmee werd de meest hatelijke nul in de kolommen op ranglijst aan flarden geschoten.
Dat eerste succesje kreeg afgelopen dinsdagavond gelijk een fraai vervolg door zich te plaatsen voor het hoofdtoernooi van de KNVB Beker. Tegenstander DVS ’33 Ermelo werd, zeker in het laatste half uur, overrompeld door de dadendrang van aanvoerder Mitch Willems c.s. De 4-0 zege tegen de derdedivisionist heeft hopelijk gezorgd voor flink wat zelfvertrouwen om de strijd aan te gaan met RKAV Volendam.
Mooie bijkomstigheid was bij die twee winstpartijen ook nog eens dat de wel zeer gewenste ‘nul’, namelijk geen doelpunten tegen krijgen, ook gestalte kreeg. Als je daar ook nog eens bij optelt dat bij de gestaakte wedstrijd tegen IJsselmeervogels die nul in de eerste helft ook een feit was – tussenstand 0-2 – dan heeft doelman Menno Heus al 225 minuten achtereen niet hoeven te vissen.
Nu hoeft dat geen doel op zich te zijn, maar als je de poorten gesloten houd is één puntje in ieder geval zeker gesteld. Een draw zonder treffers lijkt gezien de huidige statistieken van beide kemphanen dan ook het meest logische. Maar ook met doelpunten klinkt dat plausibel.
Maar ons geliefde spelletje is nu eenmaal lang niet altijd logisch en gebaseerd op statische data en dus volgt er toch een mogelijk trio winstpartijen in successie voor de thuisploeg, of de bezoekers.
Samengevat staan we daarom ook aan de vooravond van een uitermate spannend potje voetbal.
Jubilaris
Afgelopen zaterdag speelde aanvoerder Mitch Willems (27) zijn 100ste officiële duel in ons mooie blauwe tenue. Dat die mijlpaal in zijn loopbaan ook nog eens bekroond werd met de eerste driepunter van dit seizoen was al mooie opluistering van dat feit. En het zou nog extra gaaf zijn als dat bij zijn officiële huldiging nogmaals gaat geschieden.
Maar de officiële plichtplegingen, de uitreiking van een mooie ruiker en een gedenkbord, door een vertegenwoordiger van het bestuur en de businessclub Vallei en Rijn, zal zaterdag voorafgaande en na afloop van deze wedstrijd gaan plaatsvinden.
Geboren Zaankanter Willems speelde in zijn jonge jaren voor de plaatselijk KFC. Op puberleeftijd werd zijn voetbaltalent ontdekt door AFC, wat bekend staat om zijn jeugdopleiding die veelal op hoog niveau speelt, en die lijfde hem in. Niet veel later ontdekte Almere City FC dat ook, en maakte Mitch de overstap naar de jeugd van die BVO. Na drie jaar Almere trok IJsselmeervogels aan de bel en werd medio 2020 de overstap gemaakt naar Bunschoten-Spakenburg. Na een zeer kort corona seizoen gevolgd door een 13se stek op de ranglijst ging het in zijn derde jaar bij ‘De Vogels’ faliekant mis. Voor het eerst in de geschiedenis van de roemruchte club degradeerde men.
Dit was voor G.V.V.V., dat net weer was teruggekeerd naar de Tweede Divisie, reden om contact te zoeken met Willems voor een overgang naar Veenendaal. Die stond daar voor open zo geschiedde het dat de centrale verdediger sindsdien de kleuren van onze club verdedigd en nu begonnen is aan zijn vierde seizoen, en dat voor het eerst ook als aanvoerder doet.
Dat zijn voetballende kwaliteiten club breed gewaardeerd worden komt tot uiting in een tweede, eerste, en nogmaals tweede plaats op de ranglijst van beste spelers die jaarlijks wordt opgemaakt. Zeer weinig spelers die hem voorgingen konden zo’n individuele erelijst overleggen. Maar daarnaast is Mitch ook iemand die het sociale aspect van een voetbalclub van harte uitdraagt. Hij is altijd bereid tot een praatje met de mensen van de achterban en heeft daarom dan ook behoorlijk wat fans.
Maar de grootste is en blijft zijn Pa, die altijd overal, bij zowel vreugde als verdriet, aanwezig is langs de velden. Zo ook onlangs toen de wedstrijd bij Kozakken Boys zonder publiek moest worden afgewerkt, slaagde Willems senior er toch in om als toeschouwer aanwezig te zijn.
Dit ijkpunt in de voetballoopbaan van Mitch Willems had mogelijk al wat eerder kunnen plaatsvinden, maar soms zat wat lichamelijk ongemak dat in de weg. Maar nu het er toch van gekomen is willen wij op deze plaats Mitch Willems, namens iedereen die G.V.V.V. lief heeft, van harte geluk wensen met dit jubileum en hopen en wensen dat er in de toekomst nog eenzelfde aantal bij zullen komen.
G.V.V.V. – RKAV Volendam begint zaterdagmiddag 26 september om 14.30 uur op het sportpark Panhuis. Het duel zal onder leiding staan van Dhr. S.J.M. Janssen uit Reuver die langs de lijn zal worden bijgestaan door de Dhr. A.D. Kloekke en Dhr. S. van Zundert. Vierde official is Dhr. K.J.G. Nefkens.
