Debutant Rohda Raalte grote onbekende voor G.V.V.V.

Heel vreemd is dat niet omdat de geel-rode formatie uit het Salland haar wortels heeft in het zondagvoetbal. De mix van zaterdag- en zondagvoetbal heeft pas plaatsgevonden bij het ontstaan van de Tweede Divisie in 2016, en in die afgelopen 10 jaar speelden onze gastheren veelal één, of zelfs twee treden lager en waren onderlinge confrontaties dus niet mogelijk.
Maar met het overtuigende kampioenschap in ’25-’26 in de Derde Divisie A, ten koste van de ons wel zeer bekende tegenstanders zoals DVS ’33 Ermelo en Sparta Nijkerk, is het er nu toch van gekomen dat R(echt) O(p) H(et) D(oel) A(f) Raalte en de G(elders) V(eenendaalse) V(oetbal) V(ereniging) elkaar gaan treffen op het hoogste platform van het amateurvoetbal in Nederland.

Goudomrand, …

ROHDA Raalte, opgericht in 1929, kent daarmee al een lange geschiedenis en maakte haar afkorting diverse keren waar. Dat gebeurde vooral eind jaren zeventig, begin jaren tachtig in de toenmalige zondag Hoofdklasse, wat ook het hoogste amateurniveau was. Want daarin werden in relatief korte tijd drie kampioenschappen achter de naam gezet. Met als absoluut hoogtepunt het jaar 1979. Want in dat jaar werd ROHDA niet alleen afdelingskampioen, maar veroverde daarna ook de zondag titel. En alsof dat nog niet genoeg was werd ook nog de algehele amateurtitel veroverd. En geloof het of niet, het sportpark Panhuis was onderdeel van die grote feestvreugde in Raalte.
Onze rode buren waren over de rug van ACV tot algeheel zaterdag kampioen gekroond en moesten het toen opnemen tegen ROHDA. Midweeks op 27 juni 1979 legden de ‘Sallanders’ de basis voor dat enorme feest door thuis met 3-1 te winnen. Drie dagen later volgde de apotheose op het Panhuis. Voor 4000 toeschouwers werd de kroon op het werk gezet door ook dat duel met te winnen (1-2) en mocht de eerste, en tot nu enige, ster worden gezet op het geel-rode tenue.
Daarnaast veroverde, de als gezellige familie vereniging omschreven Overijsselse voetbalclub, ook nog twee jaar daarvoor de Districtsbeker Oost gevolgd door Amateurbeker van de zondagclubs.
De promotie vorig seizoen, en deze opsomming vormen uiteraard goudomrande bladzijden in de annalen van de club.

… maar ook zwartomrande hoofdstukken

Maar helaas is er niet alles goud wat er blinkt in Raalte. De vereniging kende na voornoemde successen ook diverse tegenslagen. In 1989 moest de zondag Hoofdklasse vaarwel worden gezegd door degradatie. Het duurde zes lange jaren voordat men weer terug was op het hoogste echelon. Maar die vooruitgang duurde slechts een jaargang en was de Eerste Klasse weer het pandoer. Dat stuivertje wisselen tussen de hoogste, en één na hoogste, trede voltrok zich daarna met verschillende tussenposen nog vier keer.
Daardoor zat de Topklasse, en haar opvolger Divisie niveau, bereiken er niet in. Dat waren dus zware tijden en zwart omrande hoofdstukken voor alle supporters van de club.

Het tij (met een gelukje) gekeerd

Maar na de corona periode keerde het tij ineens nadat ROHDA daarvoor al flink op de deur had geklopt met tweemaal een derde plek op de ranglijst. De veroverde periodekampioenschappen in die seizoenen brachten ook geen soelaas, want in de beide play-offs dolf men het onderspit.
In het eerste volledige seizoen na die virusinfectie toonde de club haar hernieuwde ambitie en werd wel de Vierde Divisie bereikt door als beste van de 1^ste Klasse E te eindigen. Daarin debuteerden de mannen van trainer Laurens Knippenborg in jaargang ’22-’23 met een keurige zevende stek. Een jaargang later zette de opmars zich voort met het veroveren van een derde plek en een periodetitel. De strijd om het klasse periodekampioenschap ging in de finale tegen sv Huizen opnieuw teloor, en dus leek promotie er niet in zitten. Maar omdat OSS ’20 er de brui aan gaf met prestatie voetbal ontstond er een extra plaats in de Derde Divisie. Voor dat ene plekkie mochten onze gastheren zich samen met Achilles Veen, JOS Watersgraafsmeer en GVV Unitas ’30, die ook naast de promotie hadden gegrepen, zich meldden.
De loting wees uit dat ROHDA het in eigen huis mocht gaan opnemen tegen Achilles Veen en dat de winnaar van die eenmalige wedstrijd in de finale bij DVS ’33 zou gaan spelen tegen de winnaar van het andere duel.
ROHDA dwong die eenmalige buitenkans op promotie overtuigend af. De ‘Veners’ werden met 2-1 verslagen en de finale tegen GVV Unitas ‘30 leverde 4-0 winst op. Daarom debuteerde de club medio 2024 op het één na hoogste amateurniveau.

Grote schoenen te vullen

Met de jonge en ambitieuze coach Jos van der Veen (37) aan het roer, die in de voetsporen van Knippenborg was getreden, was het de bedoeling van de technisch verantwoordelijken en de achterban om er voorlopig voor te zorgen dat ROHDA eerst en vooral een stabiele derdedivisionist zou worden. Zijn ervaring bij o.a. de jeugd van FC Twente en Vitesse, en als hoofdtrainer van de regiogenoten Excelsior ’31 en DETO – deze beide clubs zijn overigens wel bekende tegenstanders van ons eigen G.V.V.V. in een wat langer of korter verleden – zou daarbij van pas kunnen komen om de grote schoenen te vullen van zijn voorgangers. Want de Sallanders hadden in het verleden aardig wat grote namen voor de selectie staan.
In willekeurige volgorde waren dat: Art Langeler, Fritz Korbach, Hennie Spijkerman, Gerard Marsman, Martin Drent, Henk van Brussel en Andries Ulderink.
En voor de oudere lezers nog een leuk feitje: Leo Halle, de fameuze keeper van het Nederlands elftal in de jaren dertig van de vorige eeuw, was maar liefst 7 seizoenen achtereen (’52 t/m ’58) leidsman van de geel-rode formatie. Kortom ROHDA Raalte is ook vrij vaak een begerenswaardige voetbalclub geweest voor oefenmeesters.

Van der Veen stak in die schoenen in zijn debuutseizoen misschien al meer dan een grote teen. Want zijn ploeg handhaafde zich als debutant met een twaalfde positie op de ranglijst keurig in de Derde Divisie. Maar tot zeer grote verrassing van de meest opportunistische en fanatieke fans van de club pakte aanvoerder Thom Strijland en zijn manschappen vorig seizoen op onverwachtse wijze flink door.
Van meet af aan draaide men bijna altijd bovenin mee.  Alleen door een klein dipje in september vorig jaar viel de ploeg iets terug richting middenmoot, maar daarna werd de weer draad opgepakt. Voordat de winterstop zijn intrede deed was ROHDA weer koploper en stond die positie daarna niet meer af. Op 25 april dit jaar ging de vlag in top op sportpark Tijenraan, want met een 2-1 overwinning op USV Hercules waren ze niet meer te achterhalen door de concurrentie.
Daarmee was de tweede promotie in korte tijd een nieuw hoogtepunt in het geschiedenisboek, en zou je ook kunnen zeggen dat de coach Van der Veen meer dan goed op weg is gegaan om het grote schoeisel nog verder op te vullen.

Maar dat verder vullen kan alleen nog maar gebeuren als zijn ploeg er dit seizoen in slaagt om zich te handhaven, dat dan (bijna) net zo’n euforisch gevoel zal geven als de promotie. Want gisteren werd openbaar dat Jos van der Veen na dit derde seizoen in Raalte gaat uitkijken naar nieuwe uitdagingen. Daarvoor wil hij eerst zijn UEFA Pro-licentie proberen te gaan behalen om daarna van zijn hobby een fulltime baan te maken. Die dan waarschijnlijk zal liggen bij een BVO.
Een bonuspunt op zijn cv verdiende de coach al toen hij na afloop van het succesvolle jaar bij ROHDA van de club toestemming kreeg om zijn voormalig werkgever DETO uit de brand te helpen. De Vriezeveners waren in de penarie geraakt in de Vierde Divisie en moesten p/d duels spelen om zich uit de nesten te werken. Mede aan de hand van Van der Veen lukte dat.

Handhaven

Het zal een ieder die ROHDA lief heeft volkomen duidelijk zijn dat handhaven in de Tweede Divisie in eerste instantie het hoogste goed is. Want verrassingen zoals HSV Hoek vorig seizoen, dat als nieuwkomer op de 3^de plek eindigde, zijn een zeldzaamheid.
Maar nu 20% van de competitie ronden er op zit heeft RODHA aan den lijve ondervonden wat de wetten van Tweede Divisie zijn. Want pas vorige week kon het eerste wedstrijdpunt worden bijgeschreven. De zes duels daarvoor, tegen bijna allemaal vaste klanten in deze Divisie, gingen allemaal verloren.
In en tegen mededebutant Kloetinge werd eerst een 0-2 voorsprong uit handen gegeven tot 2-2. Via een pingel een kwartier voor tijd leek het er alsnog op of de Raaltenaren tijdens de hele lange busreis terug de eerste driepunter mochten gaan koesteren. Maar voormalig Hoek spits Schalkwijk, dit seizoen in dienst van Kloetinge, stak daar kort voor tijd een stokje voor door de 3-3 te scoren.
Het zal ongetwijfeld een teleurstelling zijn geweest voor de Sallanders, maar aan de andere kant ook een kleine opluchting, want een van de hatelijke nullen in de kolommen van de ranglijst was in ieder geval weggepoetst.
En het mag duidelijk zijn dat captain Strijland c.s. die andere nul thuis tegen G.V.V.V. heel graag willen wijzigen in een één en daarvoor ook alles zullen geven wat in hun macht ligt.

Toch ook winst

Dat ene puntje dat in de competitie werd veroverd werd aangewakkerd door de eerste winstpartij in deze jaargang in een officieel duel. Want een avond nadat G.V.V.V. zich over de rug van DVS ’33 plaatste voor het hoofdtoernooi om de ‘Dennenappel’, ondernam onze opponent toen ook al een forse reis naar Berkel en Rodenrijs. Daar was de plaatselijke trots derdedivisionist TOGB gastheer voor de Raaltenaren. Het werd een wedstrijd met een spectaculair scoreverloop. Want nadat ROHDA met een 2-0 achterstand aan de thee ging kwam de wilskracht van de ploeg aan het licht. Eerst werd het gelijk en daarna nam de thuisploeg wederom een voorsprong. Maar door nog twee treffers van Dylan Rickhoff (die al eerder zorgde voor de gelijkmaker), één van Mert Bulut en een eigen goal werd het alsnog 3-6 met nog vijf minuten op de klok. De vierde treffer in blessuretijd van TOGB was louter nog goed voor statistieken, want met in totaal 10 treffers was het veruit de meest doelpuntrijke wedstrijd uit die tweede kwalificatie ronde.
ROHDA trof het niet met de loting want ze moeten op 29 oktober opnieuw de bus in. De reis gaat dan naar RKAV Volendam.

Wie zet vorm door?

Onze hoofdmacht kan zich levendig verplaatsten in het nare gevoel van alle ROHDA-naren over de start van deze jaargang. Want ook G.V.V.V. had in de eerste vier duels nog geen enkel wedstrijdpunt bij elkaar weten te sprokkelen, en dat was ook nog niet eerder gebeurt in alle voorgaande seizoenen in deze Divisie. Maar tot geluk van alle blauwe fans gaf de selectie daar de afgelopen weken een zeer positieve draai aan. Onder leiding van interim trainers Dennis van Meegdenburg en Jan Veldhuizen werden zowel Kloetinge als RKAV Volendam op het eigen sportpark Panhuis aan de kant geschoven.
Daar kwam geen greintje fortuin aan te pas zagen alle toeschouwers, het was vooral het geloof in eigen kunnen en een iets ander spelsysteem, dat zorgde voor de verdiende winstpartijen en een sprongetje naar boven de gevaarlijk zone.
Tussen die twee gewonnen competitieduels door werd er nog een extra bonus behaald door de plaatsing voor het hoofdtoernooi van de KNVB Beker waarin Noordwijk wacht op 29 oktober op het Panhuis. Ook op de 4-0 winst op DVS ’33 viel helemaal niets af te dingen, waardoor je zou kunnen concluderen dat captain Mitch Willems c.s. nu de goede vorm te pakken hebben.

Maar met een beetje goede wil kun je die flow ook toeschrijven aan onze gastheren, die ook tweemaal op rij niet hebben verloren. Daaraan zou je de conclusie kunnen verbinden dat beide ploegen dat als hoogste goed als uitgangspunt gaan hanteren.
Gokken op een draw is spelers en staf gelukkig niet eigen, want het veld wordt altijd betreden met de intentie om voor de winst te gaan. Dat zal zaterdag op sportpark Tijenraan door de 22 acteurs hopelijk niet anders zijn. Wellicht zullen ‘de onzen’ als lichte favoriet worden beschouwd gezien de in het verleden verworven status, de huidige stand op de ranglijst en de flow waar ze nu in zitten.

Maar iedereen weet ook dat ons geliefde spelletje soms net zo veranderlijk is als het weer, of de besluiten van dit, en/of voorgaande, kabinetten. Daarbij komt ook nog dat een kat in het nauw rare sprongen kan maken.
Waar alle G.V.V.V.-ers in ieder geval niet op hopen is een herhaling van de geschiedenis.

Geschiedenisles

Want hoewel dit treffen de allereerste is in competitieverband tussen ROHDA Raalte en G.V.V.V. hebben de ploegen eenmaal eerder tegenover elkaar gestaan in een officieel duel. Daarvoor moeten we wel ruim veertig jaar terug in de tijd.
Door de goede prestaties van beide teams in seizoen ’84-’85 – ROHDA eindigde als 2^de in de zondag hoofdklasse en G.V.V.V. werd kampioen in de 1^ste klasse B – mocht er worden deelgenomen aan de KNVB Beker in ’85-’86.
ROHDA versloeg in de eerste ronde Spijkenisse met 4-1 en G.V.V.V. zette daarin HSV Hoek met 3-1 aan de kant. De loting bepaalde dat in de tweede ronde ROHDA thuis mocht spelen tegen G.V.V.V. Dat duel vond op 14 december 1985 plaats. Daarin trokken de gastheren met minimaal verschil aan het langste eind. Een doelpunt van Erik Stokkers – een veel voorkomende achternaam in Twente – na ruim een half uur spelen was voldoende voor ROHDA om naar de volgende ronde te gaan. Daarin werden ze in eigen huis met 1-3 uitgeschakeld door sv Marken.
Aardige bijkomstigheid is nog wel dat het bekerduel tussen de geel-rode en blauwe formatie onder leiding stond van de toen 30-jarige, en nu nog steeds zeer bekende scheidsrechter, Roelof Luinge.

ROHDA Raalte – G.V.V.V. begint zaterdagmiddag 3 oktober om 15.00 uur op het sportpark Tijenraan, Zwolsestraat 76, 8101 AE te Raalte. Het duel zal onder leiding staan van Dhr. P. Smeenk uit Diepenveen die langs de lijn zal worden bijgestaan door de Dhr. C.M. Koster en Dhr. D.N van Grieken. Vierde official is Dhr. D. Cortenbach.

Tekst: GVVV.nl/Bas van Capelleveen
Fotografie: ® Stefan Koops en website ROHDA Raalte